محمد دنیز گوزل به مدت ۳۳ سال زندانی است. با وجود اتمام دوران محکومیتش، آزادیاش دو بار به تعویق افتاده است. امین گوزل، برادر محمد دنیز، با بیان اینکه «هیچ عدالتی در کار نیست، همه چیز خودسرانه است»، به رویههای موجود در زندان اعتراض کرد.
نقض حقوق زندانیان در زندانها ادامه دارد. در زندان نوع F بولو که به دلیل نقض مکرر حقوق زندانیان در کانون توجه قرار دارد، مشخص شده است که آزادی ۳۵ زندانی توسط هیئت اداری و نظارتی به دلیل «عدم حسن رفتار» به تعویق افتاده است. بسیاری از زندانیانی که آزادیشان به تعویق افتاده است، بیش از ۳۰ سال در زندان به سر بردهاند و آزادیشان چندین بار به تعویق افتاده است.
یکی از این زندانیان، محمد دنیز گوزَل است که در سال ۱۹۹۲ بازداشت و به حبس ابد محکوم شد. با وجود اتمام دوران محکومیت، محمد دنیز گوزل به مدت ۳۳ سال در زندان نگهداری میشود و آزادی او به دلیل مجازاتهای انضباطی دو سال و نیم به تعویق افتاده است.
با پایان یافتن دوران مجازاتهای انضباطی، محمد دنیز گوزل به هیئت معرفی شد، اما آزادیاش به دلایل خودسرانه دو بار به تعویق افتاد. آزادی محمد دنیز گوزل باز هم به مدت شش ماه به تعویق افتاده است و انتظار میرود که او در ماه اوت امسال دوباره به هیئت معرفی شود.
امین گوزَل، برادر محمد دنیز گوزل، با اشاره به اینکه زندان بولو در این روند به یک مرکز شکنجه سازمانیافته تبدیل شده است، گفت: «نه حقوقی در کار است و نه حقوق بشری. در زندانها سیاست ارعاب و سرکوب اعمال میشود.» وی به به تعویق افتادن آزادی زندانیان اعتراض کرد.
۳۳ سال در زندان
دنیز گوزل که در سال ۱۹۹۲ در منطقهای بین لیجه و گنج (از توابع چولیگ) بازداشت و سپس زندانی شد، با گذشت ۳۳ سال هنوز در زندان به سر میبرد. با وجود اتمام دوران محکومیت حبس ابد گوزل، آزادیاش به دلایل خودسرانه به طور مداوم به تعویق میافتد.
بر اساس روایت امین گوزل، برادرش دنیز گوزل پس از دستگیری ابتدا به زندان چولیگ فرستاده شد. او حدود یک ماه در آنجا ماند و سپس به زندان نوع E آمد منتقل شد. شش ماه بعد نیز به زندان بارتن تبعید شد و تا سالهای ۲۰۰۳-۲۰۰۴ در آنجا ماند.
سپس به زندان کاندرا منتقل شد و سه سال در آنجا به سر برد. در سال ۲۰۰۷، دنیز گوزل به زندان نوع F بولو تبعید شد و از آن تاریخ تاکنون در همین زندان مانده است.
«بسیار کتاب میخواند»؛ دلیلی برای به تعویق افتادن آزادی!
برادرش امین گوزل بیان کرد که با وجود اتمام محکومیت دنیز گوزل، آزادی او سالهاست که به بهانه مجازاتهای انضباطی مختلف مسدود شده است. اما او تاکید کرد که بسیاری از این مجازاتهای انضباطی خودسرانه بودهاند و گفت: «برادرم تنها به دلیل گفتن 'آقای اوجالان' مجازات شد. به بهانه شکستن دوربین، یک سال مجازات گرفت. در زندان کاندرا دو مجازات انضباطی مجزا، یکی سه روزه و دیگری یازده روزه، برایش صادر شد. این مجازاتها بعدها با اعتراضات برداشته شدند. در حال حاضر هیچ مجازات انضباطی فعالی علیه او وجود ندارد.
در فوریه ۲۰۲۵، محکومیت او بررسی شد، اما اداره زندان اجرای حکم را سه ماه به تعویق انداخت. سپس، این مدت را یک بار دیگر سه ماه تمدید کرد. در هیئتها، مسائلی مانند پشیمانی یا عدم پشیمانی، میزان کتابخوانی، استفاده زیاد از آب و ملاقات با امام جماعت، که ترجیحات شخصی هستند به عنوان دلیل نشان داده میشوند. این ارزیابیها به هیچ وجه قانونی نیستند.»
«نه حقی در کار است و نه عدالتی»
امین گوزل با بیان اینکه دهها زندانی دیگر در زندان بولو در وضعیت مشابه دنیز گوزل قرار دارند، اظهار داشت که آزادی حدود ۳۵ نفر چندین بار به تعویق افتاده و آزادی برخی از آنها ۷، ۸، یا حتی ۹ بار رد شده است.
امین گوزل گفت: «در دو سال اخیر، از این زندانیان تنها دو نفر آزاد شدهاند: سَدات آتسز و رمضان اوغورال. رمضان تنها پس از سومین تعویق توانست آزاد شود. در زندانها یک سیاست سیستماتیک سرکوب اجرا میشود. دیگر نه در مورد قانون بحث میکنیم و نه در مورد حقوق بشر. زیرا نه قانونی در کار است و نه حقی.
ما با دولتی روبرو هستیم که تصمیمات دادگاه حقوق بشر اروپا و حتی تصمیمات دادگاه قانون اساسی خود را به رسمیت نمیشناسد. این اقدامات در زندانها تصادفی نیستند، بلکه یک سیاست آگاهانه هستند.»
گوزل با اشاره به اینکه صدها زندانی بیش از ۳۰ سال است که در زندان به سر میبرند، گفت که این افراد همچنان در حال مقاومت هستند و افزود: «آنها حداکثر میتوانند تا ۳۶ سال در زندان بمانند. بسیاری از آنها قبلاً ۲-۳ سال بیشتر در زندان بودهاند. اما رفقای ما تسلیم نمیشوند. ما خواهان آزادی همه زندانیان سیاسی، به ویژه آقای عبدالله اوجالان هستیم. در این فرآیند که پیمان جامعه دموکراتیک مورد بحث قرار میگیرد، زندانیان بیمار، آنهایی که آزادیشان به تعویق افتاده است و کسانی که بخش عمدهای از مجازات خود را به پایان رساندهاند، باید فوراً آزاد شوند.»
«اقدامات صادقانه باید انجام شود»
امین گوزل افزود که برای حل این مشکل حتی نیازی به قانون جدید نیست و گفت: «با وعده لایحه جامع، آنها دائماً ما را سرگرم میکنند. در حالی که این افراد قبلاً مجازات خود را به پایان رساندهاند. آنها به دلایل خودسرانه در زندان نگهداری میشوند. گفته میشود مذاکرات بین حزب برابری و دموکراسی خلقها (دم پارتی) و وزارت دادگستری در جریان است، اما به مردم دائماً امید داده میشود که 'در پاییز لایحه جامع تصویب خواهد شد'. این مشکل را میتوان با رویکردی صادقانه حل کرد.»
امین گوزل با تاکید بر اینکه این فرآیند حیاتی است، سخنان خود را با این عبارات به پایان رساند: «چیزهای زیادی برای گفتن وجود دارد، اما در حال حاضر نمیخواهیم برخی چیزها را بگوییم. زیرا از یک سو گریلاها اسلحه را کنار میگذارند و از سوی دیگر مذاکرات در بالاترین سطح با دولت در جریان است. دیگر نباید وقت تلف کرد، بلکه باید اقدامات مشخصی انجام داد.»
