پیش از اولین جلسه دادگاه ارجمند آکدنیز، روزنامهنگاری که در چارچوب عملیات علیه کنگره دموکراتیک خلقها (هدک) در ۲۲ فوریه بازداشت شده بود و به اتهام «عضویت در سازمان» محاکمه میشود، بیانیهای در مقابل دادگستری استانبول در چاغلایان، به پیشاهنگی اتحادیه کارکنان مطبوعات، نشر و چاپ ترکیه (DİSK Basın-İş) وابسته به کنفدراسیون اتحادیههای کارگری انقلابی (DİSK) صادر شد. در این تجمع شعارهایی نظیر «ارجمند آکدنیز تنها نیست»، «مطبوعات آزاد خاموش نمیشود» سر داده شد.
اَلیف آکگُل، روزنامهنگار و قرائتکننده متن بیانیه، اظهار داشت: «وضعیت ارجمند آکدنیز، یک بار دیگر چهره تاریک روزنامهنگاری در میهن را آشکار میکند. دلیل بازداشت ارجمند با جستجوی صلح که در حال حاضر در حال انجام است، کاملاً در تضاد است. در حالی که از یک سو پیامهای صلح داده میشود، از سوی دیگر روزنامهنگاران و سیاستمداران با ابزار قضایی مورد تهدید قرار میگیرند که این وضعیت قابل قبول نیست. مهمتر از همه، وظیفه کارکنان مطبوعات برای اطلاعرسانی و نوشتن حقایق و حق مردم برای آگاهی، گام به گام تحت فشار قدرت سیاسی در حال از بین رفتن است. در مقابل این، ما با حفظ حقیقت و همبستگی حرفهای خود ایستادگی خواهیم کرد.»
الیف آکگل با بیان اینکه بسیاری از روزنامهنگاران مانند آکدنیز با دلایل مشابه محاکمه و بازداشت شدهاند، به نکات زیر اشاره کرد: «باز هم، یکی از اعضای اتحادیه ما، روزنامهنگار فرقان کارابای، بدون هیچ دلیل مشخصی بازداشت شد و با گذشت ماهها، هنوز حتی کیفرخواستی علیه او تنظیم نشده است. این وضعیت، یک عملیات خاموش کردن و سرکوب است. ما به عنوان اتحادیه کارکنان مطبوعات، نشر و چاپ ترکیه به وضوح میگوییم: ارجمند آکدنیز تنها نیست. فرقان کارابای تنها نیست. هیچ روزنامهنگاری تنها نیست. کارکنان مطبوعات از نوشتن حقایق، پرسیدن، سوال کردن و آگاه ساختن افکار عمومی دست نخواهند کشید. زیرا حقیقت را نمیتوان خاموش کرد.»
ارجمند آکدنیز پیامی از زندان فرستاد
تورگوت دَدَاوغلو، رئیس کل اتحادیه کارکنان مطبوعات، نشر و چاپ ترکیه، یادداشتی را که ارجمند آکدنیز از زندان فرستاده بود، قرائت کرد. در این یادداشت آمده بود: «در طول مدت بازداشت، میتوانستیم چه خبرهایی را تهیه کنیم؟ اجتماعی شدن صلح، قتلهای زنان، زلزله استانبول، درام پناهندگان و بسیاری دیگر. روزنامهنگاران از آزادی تهیه خبر منع شدهاند. بازداشت روزنامهنگاران به معنای نقض آزادی مطبوعات است. ما قلم اوغور مومجو، موسی آنتَر و متین گوکتپه را بر زمین نخواهیم گذاشت.»
دیرَن یورتسَوَر، روزنامهنگار، به نمایندگی از انجمن روزنامهنگاران دجله و فرات (دفگ) سخنانی ایراد کرد و گفت: «ما به مبارزه علیه هرگونه حمله به روزنامهنگاری، روزنامهنگاران، آزادی اندیشه و بیان ادامه خواهیم داد. ما معتقدیم که صلح و دموکراسی در این میهن با برداشته شدن تمامی محدودیتها در برابر آزادیها محقق خواهد شد. ما به عنوان روزنامهنگار به مبارزه برای پایان یافتن تمامی اظهارات ضد دموکراتیک در این میهن، تامین آزادی مطبوعات و برقراری صلح و دموکراسی در این میهن ادامه خواهیم داد.»
مرال دانش بشتاش، سخنگوی مشترک هدک نیز گفت: «ما باز هم صدای خود را علیه یک بیقانونی بلند میکنیم. اینجا صدای میلیونها نفر وجود دارد. ارجمند تقریبا بعد از ۶ ماه است که برای اولین بار به دادگاه میآید، او یک روزنامهنگار و سیاستمدار است. در این میهن، درخواست حق، آزادی و صلح جرم محسوب میشود. افرادی که آینده ترکیه را روشن میکنند، بازداشت میشوند. ما میدانیم که رفقایمان را با مبارزه آزاد خواهیم کرد. شما نمیتوانید از هدک مجرم بسازید.»
احمد شیک، نماینده حزب کارگران ترکیه (TİP)، اظهار داشت: «بین بازداشت ارجمند آکدنیز و زندانی شدن صلاحالدین دمیرتاش، فیگن یوکسَکداغ، اکرم اماماوغلو و جان آتالای ارتباط وجود دارد. مجازاتی علیه آنها اعمال میشود که نشاندهنده موضع آنهاست. خواسته ما بسیار روشن است: عدالت برای همه، آزادی برای همه.»
اوزگُل ساکی، نماینده پارلمانی از حزب برابری و دموکراسی خلقها (دم پارتی) نیز گفت: «امروز ما اینجا جمع شدهایم تا بگوییم 'آزادی رفقایمان را که به ناحق اسیر شدهاند، با مبارزه به دست خواهیم آورد'. مهاجر و پناهنده بودن در این میهن بسیار دشوار است. آنها به دلیل فشارهایی که با آن روبرو هستند نتوانستند اینجا بیایند، اما صدایشان، حرفشان و قلبشان اینجاست.»
ارن کسکین، رئیس مشترک انجمن حقوق بشر (İHD)، روند پرونده هدک را اینگونه توضیح داد: «هیچ کس در میان ما نیست که با تهدید حبس روبرو نباشد. دولت جمهوری ترکیه قانون اساسی خود و توافقنامههای بینالمللی را نقض میکند. به دلیل تفکر متفاوت، آزادی بیان ما غصب شده است.»
بیانیه با سردادن شعارها به پایان رسید.