فدراسیون دموکراتیک علویان (FEDA) و اتحادیه زنان دموکراتیک علوی (DAKB)، بیانیه کتبی در رابطه با درگذشت امینه اوجاک، مادر شنبه، منتشر کردند.

فدراسیون دموکراتیک علویان و اتحادیه زنان دموکراتیک علوی اعلام کردند: «در تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ ترکیه و کوردستان، مادری را از دست دادیم که نه در جنایات (عاملان آن) نامعلوم، بلکه در برابر جنایات معلوم، ظلم سیستماتیک دولتی و سیاست‌های انکار، با مبارزه خود همچون شعله‌ای از امید در قلب‌های مردم ما درخشید.»

در این بیانیه که اشاره می‌کند «دایه امینه اوجاک نه تنها یک فرزند خود را، بلکه تمام فرزندان از دست رفته در این سرزمین‌ها را به عنوان یک وجدان، یک جستجوگر عدالت و حافظه یک خلق در آغوش گرفت»، آمده است:

«در دهه ۱۹۹۰، در حالی که اقدامات غیرقانونی دولت مانند ناپدید شدن‌ها در بازداشت، شکنجه‌ها و اعدام‌های غیرقانونی به امری عادی تبدیل شده بود، هر شمعی که دایه امینه و یارانش در میدان گالاتاسرای روشن کردند، به مشعل‌هایی تبدیل شد که آن تاریکی مطلق را شکافتند.

هر شنبه، با مادران شنبه که علی‌رغم محاصره پلیس در میدان می‌نشستند، کلام دایه امینه که می‌گفت: 'ما اینجا هستیم، دست نمی‌کشیم'، به تحصن وجدانی و مکانی برای حافظه جمعی برای مردم ما تبدیل شد.

زندگی دایه امینه اوجاک؛ فریادی خاموش اما تسلیم‌ناپذیر و قیامی عمیق و مقاوم در برابر انکار، سرکوب و عقل مردسالار دولت بود.

او نه تنها مادر حسن اوجاک بود؛ بلکه مادر تمام کودکانی بود که در جزیر، لیجه، درسیم، پرسوس و روبوسکی از دست رفتند. درد هر یک از آنها را در قلب خود داشت، عدالتخواهی برای هر یک از آنها را بر دوش کشید.

مبارزه دایه امینه به نمادی از مقاومت زنان تبدیل شد که تاریکی استعمار، نظامی‌گری و سلطه مردانه را می‌شکافد.

او میراث مادری مزوپوتامیای باستان و آناتولی را که ریشه در فرهنگ الهه مادر دارد، به درد مشترک، وجدان مشترک و مبارزه مشترک مردم تبدیل کرد.

او عدالت را نه در دادگاه‌های بی‌خاصیت؛ بلکه در میدان‌ها، خیابان‌ها و در قلب مردم جستجو می‌کرد.

هرگاه نام یکی از ناپدیدشدگان در بازداشت ذکر می‌شد، صبر، ایمان و قاطعیت او طنین‌انداز می‌شد.

در برابر این میراث مبارزه شرافتمندانه که دایه امینه اوجاک برای مردم به جای گذاشت، ادای احترام می‌کنیم.

یاد او در مبارزه مردم ما برای جامعه‌ای دموکراتیک زنده خواهد ماند.»