«م. آ.»، دانشجوی فیزیک دانشگاه استانبول، که در فروشگاه ویادلروس (Viadelleros)، برند ایتالیایی در منطقه نیشان‌تاشی، کار می‌کرد، هم مورد آزار و اذیت قرار گرفت و هم با اتهام‌زنی از کار اخراج شد. علاوه بر این، به دلیل اعتراض به این بی‌عدالتی، زمانی که در مراسم فارغ‌التحصیلی پلاکاردی با اشاره به ماده ۶۲۸۴ قانون ترکیه در مورد جلوگیری از خشونت مردان علیه زنان حمل می‌کرد، تحقیقاتی توسط مدیریت دانشگاه علیه او آغاز شد. «م. آ.» در مورد این بی‌عدالتی‌ها با خبرگزاری فرات (ANF) صحبت کرد و گفت: «مبارزه من فقط با یک آزارگر یا یک شرکت پست نیست، بلکه علیه سیستمی است که ما را مجبور می‌کند در کنار تحصیل کار کنیم و در مکان‌هایی که مورد آزار قرار می‌گیریم، سکوت کنیم.»

«م. آ.» گفت که در ۲۳ می ۲۰۲۵ در فروشگاه ویادلروس در منطقه نیشان‌تاشی مشغول به کار شده و از همان ابتدا مورد آزار و اذیت قرار گرفته است.

او توضیح داد که «ت. م.»، کارمند بخش انبار، او را به بهانه «بیا جای غذا را به تو نشان دهم» به بخش انبار برده و در آنجا مورد آزار کلامی و فیزیکی قرار داده است.

«م. آ.» افزود که «ت. م.» سپس یک کارمند زن دیگر را نیز مورد آزار قرار داده و گفت: «من این موضوع را با مدیر کل و نماینده برند در میان گذاشتم. به من گفتند که اقدامات لازم انجام خواهد شد، اما کاری نکردند.»

«م. آ.» اظهار داشت که مدیریت فروشگاه گفته است «ت. م.» را اخراج خواهند کرد، اما او را به مرخصی سالانه فرستاده‌اند. «م. آ.» گفت که این واقعیت را در برنامه شیفت کاری مشاهده کرده و زمانی که این وضعیت را از طریق واتس‌اپ به مدیر اطلاع داده، روز بعد به بهانه «عملکرد ضعیف» از کار اخراج شده است. «م. آ.» گفت که برای اعتراض به این وقایع، آنها را در حساب ایکس خود با عموم به اشتراک گذاشته و گفت: «بعد از این، مدیریت فروشگاه ادعا کرد که من تهمت زده‌ام. این کافی نبود، متوجه شدم که کارمند زن دیگری را که مورد آزار قرار گرفته بود نیز اخراج کرده‌اند.»

«م. آ.» گفت که برای اعتراض به آزار و اذیت و بی‌عدالتی علیه خود، در مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه، توجه را به ماده ۶۲۸۴ جلب کرده و پلاکاردی با مضمون «ما یاد گرفتیم چگونه از خود در برابر تشعشعات محافظت کنیم، نه در برابر آزارگران» حمل کرده است. «م. آ.» اشاره کرد که این بار نیز مدیریت دانشگاه علیه او بی‌عدالتی کرده و به بهانه پلاکارد، تحقیقاتی را علیه او آغاز کرده‌اند. «م. آ.» به این ترتیب بار دیگر نشان داد که چگونه عمل زن‌ستیزی امری سیاسی است.

«م. آ.» که از «ت. م.» و مدیر فروشگاه شکایت کرده است، گفت: «آنها نمی‌توانند مرا ساکت کنند و بترسانند. به همین دلیل من تلاش می‌کنم صدای خود را به گوش همه برسانم. من نه تنها برای خودم، بلکه برای تمام زنانی که در محیط کار مورد آزار و زورگویی قرار می‌گیرند، صدایم را بلند می‌کنم. زیرا این ذهنیت از حس شرم ما قدرت می‌گیرد. ما نباید این قدرت را به آنها بدهیم. به همین دلیل مبارزه من فقط با یک آزارگر یا یک شرکت فرومایه نیست، بلکه علیه سیستمی است که ما را مجبور می‌کند در کنار تحصیل کار کنیم و در مکان‌هایی که مورد آزار قرار می‌گیریم، سکوت کنیم. دیگر هیچ زنی نباید ساکت بماند. آزارگران دیگر از قانون نمی‌ترسند، اما حداقل باید از افشا شدن بترسند. زیرا حکومت در طرف آنهاست، مقامات در طرف آنها هستند، دادگستری در طرف آنهاست. این بی‌عدالتی و نابرابری علیه زنان باید شکسته شود.»