مقاومت سه کارگر که به صورت غیرقانونی از شرکت «بلتور» وابسته به شهرداری کلان‌شهر استانبول اخراج شده‌اند، به پیشاهنگی اتحادیه DİSK Dev Turizm-İş Sendikası، با قاطعیت برای ۳۹ روز ادامه دارد. این کارگران، که هم توسط حزب جمهوری‌خواه خلق (ج‌ه‌پ) و هم توسط مدیریت شهرداری کلان‌شهر استانبول با شعار «حق با شماست، ما حامی کار هستیم» سرگرم شده‌اند و هم به آن‌ها تحمیل شده است که به عنوان شرط تغییر کد ۲۶، استعفا دهند و از حقوق غرامت خود صرف‌نظر کنند، دو روز است که در داخل تاسیسات بلتور در منطقه مجیدیه‌کوی تحصن کرده‌اند. از این سه کارگر، جیهان یلدز و یلدرم صالح اینجه، متخصص آموزش و سازماندهی اتحادیه Dev Turizm-İş، با خبرگزاری فرات (ANF) صحبت کردند.

از اتحادیه مسئول توافق‌نامه جمعی کار انتقاد کردند، با کد ۲۶ اخراج شدند

یلدز، پدری دارای ۳ فرزند که ۱۳ سال در بلتور کار کرده و در حال مقاومت است، خاطرنشان کرد که تلاش می‌شود سابقه کاری طولانی او نادیده گرفته شود، زیرا در یک گروه واتس‌اپ متعلق به کارگران، از عملکرد منفعل TOLEYİŞ، اتحادیه وابسته به Türk-İş که مسئول مذاکرات توافق‌نامه جمعی کار است، انتقاد کرده بود. یلدز، که آخرین بار در تاسیسات گاز بلتور در کادیکوی حسن‌پاشا کار می‌کرد، آنچه را که اتفاق افتاد اینگونه توضیح داد: «از آنجا که TOLEYİŞ اتحادیه مجاز در بلتور بود، آن‌ها در ماه ژوئن پشت میز مذاکرات توافق‌نامه جمعی کار نشستند. با وجود اینکه روند توافق‌نامه بسیار طولانی شد، اتحادیه به هیچ وجه تصمیم به اعتصاب نگرفت. عدم اعتصاب نیز موضع کارفرما را قوی‌تر کرد. به همین دلیل ما نسبت به اتحادیه معترض بودیم، اما گویا این کافی نبود، آن‌ها هم در مورد دستمزدها توافقی بسیار پایین‌تر از ارقامی که گفته بودند را پذیرفتند و هم تصمیماتی را امضا کردند که ساعات کاری ما را افزایش می‌داد. ساعات کاری ما را روزانه ۱.۵ ساعت افزایش دادند. معمولاً ۴۰ ساعت کار را در ۶ روز تکمیل می‌کردیم. اما اکنون طبق توافق‌نامه جمعی که امضا کرده‌اند، ۴۰ ساعت کار را در ۵ روز تکمیل خواهیم کرد و روز ششم هم اجباراً اضافه کاری خواهیم داشت. ما هم در یک گروه واتس‌اپ که با همکارانمان تشکیل داده بودیم، از این موضوع انتقاد می‌کردیم. یک نماینده اتحادیه در گروه بود که ما متوجه آن نبودیم. به احتمال زیاد همان شخص عکس‌های صفحه را گرفته و ارسال کرده است. وقتی اعتراض‌های کارگران علیه این توافق‌ بالا گرفت، به احتمال زیاد اتحادیه از بلتور خواست که این اعتراضات را ساکت کند. و بدین ترتیب، همانطور که آن سخن مشهور می‌گوید: 'سه نفر از این‌ها را در میدان تقسیم آویزان کنید، دیگر کسی صدایش درنمی‌آید'، اینجا هم گفتند 'سه نفر از این کارگران را اخراج کنید، دیگر کسی صدایش درنمی‌آید' و سه کارگری که انتخاب شدند، اعضای DİSK بودند.»

نفوذ به گروه تشکیل شده توسط کارگران و فراخوان برای جلسه انضباطی

یلدز اظهار داشت که پس از این اظهارات در واتس‌اپ، توسط مدیریت بلتور به جلسه انضباطی فراخوانده شدند و در کمیته انضباطی نیز تنها درباره مکاتبات واتس‌اپ صحبت شد. یلدز توضیح داد که آن‌ها یادآور شدند که کارفرما نمی‌تواند در هیچ گفتگویی بین کارگر و اتحادیه دخالت کند و این از نظر قانونی نیز ممنوع است، اما افزود: «آن‌ها به هیچ وجه این را نپذیرفتند. گفتند شکایات پرسنلی به دست ما رسیده، به همین دلیل شما را فراخواندیم. من خواستم شکایات را ببینم. آن‌ها هم چون چیزی در اختیار نداشتند، نتوانستیم آن‌ها را ببینیم. در اصل، ما به دلیل سخنانمان در واتس‌اپ فراخوانده شدیم و روز بعد با تماسی از معاونت مدیرکل منابع انسانی، بدون ارائه هیچ دلیلی، اخراج شدیم. سپس با سندی که از دفترخانه اسناد رسمی آمد، متوجه شدیم که با کد ۲۶ اخراج شده‌ایم. کد ۲۶ هم ماده بسیار سنگینی است؛ محتوایی مانند 'توهین یا تهدید مدیران، انجام ندادن وظیفه محول شده، متقاعد کردن یا مجبور کردن پرسنل انجام دهنده به عدم انجام وظیفه' دارد. با چنین اتهامات بی‌معنی و بدون هیچ مدرک و شاهدی در دستشان، اخراج شدیم.»

باج‌گیری برای تغییر کد: استعفا دهید، از حق غرامت خود صرف‌نظر کنید!

یلدز با تاکید بر اینکه فکر می‌کند اخراج آن‌ها با همکاری مدیر منابع انسانی بلتور و اتحادیه انجام شده است، یادآور شد که در برابر این بی‌قانونی و بی‌عدالتی، به پیشاهنگی اتحادیه DİSK Dev Turizm-İş که عضو آن هستند، مقاومت را آغاز کرده‌اند. یلدز اظهار داشت که با وجود اینکه مدیرکل بلتور، مدیریت شهرداری کلان‌شهر استانبول و ریاست سازمان استانی ج‌ه‌پ نیز حقانیت آن‌ها را پذیرفته‌اند، هیچ اقدام، تلاش و راه‌حلی وجود ندارد و حتی در آخرین ملاقات با بلتور، رسماً با باج‌گیری روبرو شده‌اند. یلدز خاطرنشان کرد که در جلسه‌ای که به نام مذاکره توسط مدیریت بلتور فراخوانده شدند، به عنوان شرط حذف کد ۲۶ از آن‌ها خواسته شده است که استعفا دهند. او افزود: «کد ۲۶ که ما را با آن اخراج کرده‌اند، ماده سنگینی است. اگر با این ماده اخراج شویم، نه در یک شرکت وابسته به شهرداری و نه در یک نهاد دولتی نمی‌توانیم کار کنیم. به دلیل این ماده نتوانستم از İŞKUR کمک هزینه بیکاری دریافت کنم. درخواست من را نپذیرفتند. اما گویا تنها محروم کردن ما از شغل با چنین کدی کافی نبود، بلکه به عنوان شرط تغییر این ماده، از ما خواستند که استعفا دهیم و از حقوق غرامت خود صرف‌نظر کنیم. آن‌ها پیشنهاد کردند که ما را در 'بانک کارگران' شهرداری کلان‌شهر استانبول قرار دهند، که این بانک نیز شامل ۱۰-۱۵ هزار نفر است و اگر روزی فرصتی پیش بیاید، ما را نیز به کار بگیرند. ما این را حتی یک پیشنهاد هم ندیدیم، زیرا این به وضوح توهین به ماست. و در پی این توهین، گفتیم که به اعتراضات خود ادامه خواهیم داد.»

«حق، قانون و عدالت گویا فقط برای بالادستی‌ها کار می‌کند!»

یلدز که دو روز است در داخل تاسیسات بلتور در منطقه مجیدیه‌کوی تحصن کرده و خواستار بازگشت به کارش که بطور غیرقانونی از آن اخراج شده است، خاطرنشان کرد که تا زمانی که خواسته‌هایشان پذیرفته نشود، عقب‌نشینی نخواهند کرد. یلدز با بیان اینکه سه فرزند دارد و فقط به خاطر انتقاد از اتحادیه با کدی که دیگر نمی‌تواند کار پیدا کند، اخراج شده است، به مدیریت ج‌ه‌پ گفت: «می‌گویند حق، می‌خواهند از حقوق‌مان دست بکشیم. می‌گویند قانون، ما را به طور غیرقانونی اخراج می‌کنند. می‌گویند عدالت، وقتی می‌گوییم مرجع تأمین عدالت و بازگرداندن حقوق ما و بازخواست کسانی که این بی‌قانونی را انجام داده‌اند خودشان هستند، نقش سه میمون را بازی می‌کنند. یعنی این حق، قانون و عدالت گویا فقط برای بالادستی‌ها کار می‌کند، وقتی نوبت به کارگر می‌رسد وجود ندارد. ما این را نخواهیم پذیرفت، تا آخر برای کار و حقوق‌مان مقاومت خواهیم کرد.»

«مسئول عدم راه‌حل: ییگیت اوغوز دومان، مشاور اکرم امام‌اوغلو!»

یلدرم صالح اینجه، متخصص آموزش و سازماندهی اتحادیه Dev Turizm-İş، که نزدیک به ۴۰ روز است پیشاهنگی مقاومت کارگران بلتور را بر عهده دارد، خاطرنشان کرد که آنچه در این فرآیند اتفاق افتاده، یک داستان تمام‌عیار از نوع «عزیز نَسین» است. اینجه با بیان اینکه هر کسی که با مدیریت شهرداری کلان‌شهر استانبول و ج‌ه‌پ ملاقات کرده‌، به او گفته‌اند که در کنار زحمت‌کشان هستند و حق با کارگران است، گفت: «پس ای برادر، اگر حامی کارگر هستید، و ما حق داریم، پس چه کسی ما را اخراج کرد؟ در این صورت، دو گزینه وجود دارد: یا کسانی که این حرف‌ها را به ما می‌زنند دروغ می‌گویند و طرف ما نیستند، یا فردی وجود دارد که از قدرت آن‌ها فراتر است. اگر آن‌ها حامی کارگر هستند، پس فردی وجود دارد که زور آن‌ها به او نمی‌رسد و می‌گوید این بی‌قانونی نباید برطرف شود. این یعنی در شهرداری کلان‌شهر استانبول یک دشمن کارگر، یک دشمن کار وجود دارد و طبق شنیده‌های ما، این شخص، ییگیت اوغوز دومان، مشاور اکرم امام‌اوغلو است که مسئول امور منابع انسانی و پرسنلی در تمام شرکت‌های وابسته است. زیرا در تمام مذاکرات، مسیر همیشه به او ختم می‌شد. آخرین بار پس از اعتراض گازخانه، گفتند: 'بسیار خب، به شما قول می‌دهیم، بی‌قانونی را برطرف خواهیم کرد، بیایید ملاقات کنیم.' یک سری مذاکرات انجام شد، حتی برنامه‌هایی برای راه‌حل تدوین شد. مطالبات دوستان محاسبه شد. یعنی تا آنجا پیش رفتیم و دوباره از همان شخص، ییگیت اوغوز دومان، بازگشت. هر کس که با او ملاقات کردیم طرف ما بود، اما گویا زورشان به ییگیت اوغوز دومان نمی‌رسد.»

«در مورد حق، قانون، عدالت، اول به دومان آموزش بدهند!»

اینجه با بیان اینکه آدرس عدم راه‌حل، ییگیت اوغوز دومان است، نشان‌دهنده تضاد بزرگی است و همچنین نشان می‌دهد که در شهرداری کلان‌شهر استانبول قدرت به کسی داده شده که حامی کارگران نیست، گفت: «پس حق، قانون، عدالت کجا هستند؟» اینجه اینگونه ادامه داد: «به جای اینکه شعار حق، قانون، عدالت را به مردم بدهند، بیایند به شهرداری کلان‌شهر استانبول، به ییگیت اوغوز دومان در مورد حق، قانون، عدالت آموزش بدهند. کسی را که این را نمی‌فهمد در این شهرداری نگه ندارند. این‌ها بزرگترین ضرر را به شهرداری می‌رسانند. ببینید این شهرداری در معرض بی‌عدالتی قرار گرفته است. ما در آن دوره بی‌عدالتی نیز بارها به ساراچ‌خانه رفتیم. دوستانی از اتحادیه‌مان دستگیر شدند. تعداد بی‌شماری از دوستان‌مان بازداشت شدند. این یک بی‌عدالتی بود. این یک روند کودتا علیه شهرداری بود. این یک کودتا علیه اراده مردم بود. ما در آنجا کنارشان ایستادیم. اما حالا هر آنچه را که انتقاد می‌کردند، در شهرداری کلان‌شهر استانبول همان اتفاق می‌افتد. هر چه را که انتقاد می‌کنند، همان را انجام می‌دهند.»

«از یک اتحادیه مبارز ناراحت هستند!»

اینجه با بیان اینکه موضوع دیگر فراتر از اخراج و به دشمنی با یک اتحادیه رسیده است، یادآور شد که هر سه کارگر اخراج شده غیرقانونی، عضو DİSK هستند. اینجه با اشاره به اینکه به وضوح از یک اتحادیه مبارز ناراحتی وجود دارد، گفت: «آن‌ها از اتحادیه‌ای که برای حق، قانون و عدالت مبارزه می‌کند، احساس ناراحتی می‌کنند. یک حزب سیاسی که از حق و قانون صحبت می‌کند، یک شهرداری که قربانی بی‌عدالتی شده، اما یک نفر هست که بی‌عدالتی می‌کند و بر بی‌عدالتی پافشاری می‌کند و آن‌ها نمی‌توانند از او گذار کنند. ییگیت اوغوز دومان چقدر قدرتمند است؟ دیگر باید به این بی‌معنایی پایان داد. باید اراده‌ای نشان داده شود زیرا ما نمی‌فهمیم که یک نفر چرا نباید قابل گذار باشد. یک نفر نباید اینقدر قدرت داشته باشد. یکی از چیزهایی که ج‌ه‌پ از آن انتقاد می‌کند، رژیم تک‌نفره است. پس این اتفاقات چیست؟ اینجا هم رژیم تک‌نفره را تجربه می‌کنیم. اینگونه نمی‌توان نامزد قدرت شد، وقتی اینگونه نامزد قدرت شوید، چه فرقی خواهید داشت؟ به خصوص با آخرین اقدامشان که تحمیل استعفا در ازای حذف کد ۲۶ بود، موضوع کاملا مشخص شد. باید به این بی‌عدالتی پایان دهند.»