تمیز: زندانها را به عرصههای مقاومت تبدیل کردیم
احمد تمیز، که پس از ۳۱ سال اسارت آزاد شد، گفت: «به رغم همه فشارها و بیقانونیها، زندانها را به عرصههای مقاومت تبدیل کردیم.»
تصویر
احمد تمیز که در سال ۱۹۹۴ در شهر آمد دستگیر و سپس توسط دادگاه امنیت دولتی به حبس ابد محکوم شده بود، پس از ۳۱ سال اسارت در تاریخ ۱۸ سپتامبر آزاد شد.
آزادی احمد تمیز به بهانههایی مانند «عدم درخواست برای جدایی از سازمان»، «همراهی و اقامت با محکومان سازمانی» و «قبول نکردن جرم خود» به تعویق افتاده بود.
تمیز در طول ۳۱ سال اسارت خود، در زندانهای آمد، آماسیه، آنکارا و تَکیرداغ در بند بود.
احمد تمیز در مصاحبه با خبرگزاری فرات (ANF)، در مورد لحظه احساسی پس از آزادی خود گفت:
«وقتی حکم آزادی به من ابلاغ شد، هیجانم بیشتر شد. آزادیام را تصور میکردم، اما نمیتوانستم استقبالی چنین از سوی مردممان را پیشبینی کنم. آزاد شدن پس از ۳۱ سال وقفه واقعاً زیبا و بسیار معنادار است.
اما متأسفانه یک شادی تلخ وجود دارد. زیرا هزاران رفیق را پشت سر گذاشتهایم. رهبر آپو آزاد نیست. آرزو داشتم که همه ما با هم در مقابل این مردم ظاهر شویم و پس از سالها با چنین شور و هیجانی جشن بگیریم. از اینکه این همه انسان برای استقبال از من آمده بودند، احساس افتخار و خوشحالی بسیار زیادی کردم. فکر کردیم که این نتیجه تلاش مبارزه چندین ساله ماست. واقعاً احساسی است که توصیف آن دشوار است، اما در نهایت یک شادی تلخ است.
امیدوارم در کوتاهترین زمان ممکن، همه ما، از جمله در رأس آنها رهبر آپو و همه اسرا، در چارچوب روندی که با مردممان آغاز شده است، در یک میهن آزاد زندگی کنیم.»
«همیشه بیرون و مبارزه مردممان را تصور میکردیم»
تمیز با اشاره به دوران زندان گفت: «بزرگترین پشتیبان و نیروی ما همیشه معطوف به بیرون بود؛ معطوف به مبارزه و مردممان. وقتی به چنین هدفی و مبارزهای متمرکز میشویم، آن محیطهای کوچک ما را محدود نکردند. همیشه بیرون و مبارزه را تصور میکردیم. آنچه ما را سرپا نگه میداشت، مبارزه مردممان بود. نقض حقوقی که تجربه میکردیم، همیشه برای ما در درجه دوم اهمیت قرار داشت.
وقتی روحیه مبارزه و اشتیاق به مردممان در درون ما باشد، انسان ناگزیر قوی میشود. آنچه ما را سرپا نگه داشت، مبارزه و ارزشهای این مردم بود. نه فقط از طرف خودم، بلکه از طرف همه رفقایم میتوانم بگویم: تا زمانی که مردم و مبارزه ما وجود داشته باشد، نه مکانها نیرویی برای محدود کردن ما خواهند داشت و نه فشارها. در برابر همه فشارها، زندانها را به عرصه مقاومت تبدیل کردیم.»
«فشارهای شدید وجود دارد»
تمیز با اشاره به نقض حقوق و سیستم اجرای حکم در زندانها گفت:
«یک سیستم اجرای حکم در مورد زندانها وجود دارد. این سیستم اجرای حکم، سیستمی است که تماماً قابل تفسیر است. بنابراین، آنچه از ابتدا تا انتها روی کاغذ وجود دارد، در عمل به هیچ وجه اجرا نشده است. چه در مورد اسرای بیمار، چه در مورد حقوق عادی، همیشه توسط مدیریت سعی شده محدود شود.
متأسفانه مبارزهای که در زمینه حقوقی انجام میدهیم نیز بینتیجه میماند. فشار زیادی وجود دارد. از اسرای بیمار گرفته تا روزنامههایی که به زندانها میآیند و تا ملاقاتها، در هر زمینهای محدودیت جدی و بیقانونی وجود دارد. دلایل زندانی کردن اسرای سیاسی، با مفاهیم تعیین شده قانون اجرای حکم، همینها بودند. ما نیز تا جایی که توانستیم این تخلفات را به درجه دوم اهمیت رانده و مبارزهمان را گسترش دادیم.»
«رهبر آپو باید آزاد شود»
احمد تمیز با ابراز امیدواری از روند صلحی که رهبر آپو در ۲۷ فوریه آغاز کرد، گفت: «زمانی که رهبر آپو روند را آغاز کرد، من در زندان بودم. تحولات را از طریق رسانهها دنبال کردیم. آوردن چنین مبارزهای به عرصه سیاست توسط رهبری، ما را هیجانزده کرد. ما به رهبر آپو اعتماد داریم و میدانیم که او راهنما است.
در دورههای قبلی نیز هیجان داشتیم، اما این روند در همه ما هیجان متفاوتی ایجاد کرد. یک روند بسیار جدی در جریان است. ما باور داریم که رهبر آپو این روند را به موفقیت خواهد رساند. ما به طور یکپارچه پشت رهبر آپو هستیم.
رهبر آپو معمار اصلی این روند است و به همین دلیل باید روند را در یک محیط آزاد هدایت کند. شرایطی باید ایجاد شود که رهبر آپو به آزادی برسد.»
