استراتژی‌ای که دولت ترکیه را در برابر کردها بیچاره گذاشته است، استراتژی اوجالان است. اوجالان برای کردها به ایده و روح پیروزی تبدیل گشته است. دولت ترکیه، اوجالان را بزرگترین دشمن خود می‌داند. به همین دلیل بزرگترین تهاجم بر روی اوجالان اعمال می‌شود.

 

اردوغان در روزهای گذشته در مورد عفرین بار دیگر ، شروع بە تهدید نمود. ماههاست کە چنین سخن می‌راند. در این روزها قصد خود را به گونه‌‌ای آشکار به زبان آورد و اذعان داشت کە "عفرین" را پاکسازی خواهند کرد.

 

از پاکسازی یعنی ژینوسایدی دیگر علیه کردها سخن گفت. این حرف تازه‌ای نیست. فقط اینبار آشکارا بیان شده است.

 

خوب، این به چه معناست؟

مسئله عفرین نیست. اکنون عفرین را برای خود بمانند نقطه‌ی ضعفی می‌بینند. مبارزین عفرین قبلا نیز گفته بودند: عفرین همین جاست، اگر می‌توانید بفرمایید.

در واقع نیروهای ترکیه از طریق گروههای افراطی، عفرین را محاصره کرد‌ه‌اند و ترکیه باز هم جسارت حمله به عفرین را ندارد. اگر نیروهای بین المللی( آمریکا و روسیه ) به ترکیه اجازه بدهند، می‌تواند خود را امتحان کند. اما حالا بوسیله‌‌ی گروههای وابسته به خویش، مناطق عفرین را توپباران می‌کند. در حال حاضر ترکها از این بیشتر نمی‌توانند کاری انجام دهند. یعنی نقشه‌‌ی آنان برای تسلط بر عفرین پوچ است و نمی‌توانند پیروز شوند و قطعا شکست خواهند خورد.

 

واقعیت این است که سیاستهای ترکیه در سوریه شکست خورده و هیچگونه تاثیری بر آینده‌‌ی سوریه ندارد. در آینده این مهم بیشتر از پیش آشکار خواهد شد.

 

اردوغان به خوبی این را می‌داند و قصد دارد با حمله به کردها، نتیجه را معکوس نماید.

 

چیزی را که‌ می‌خواهم بگویم نفرت اردوغان از کردهاست. آشکارا می‌گوید کە نمی‌خواهیم کردها زندگی کنند و می‌خواهیم نابودشان سازیم.

 

سیاست دولت ترکیە، سیاست نابودی کردهاست. شکست این سیاست روزبه‌روز بیشتر به چشم می‌خورد. در باکور، روژاوا و باشور سیاستهای دولت ترکیه به شکست انجامیده است. رهبران ترکیه می‌خواهند جلو شکستشان را بگیرند و برای همین حملات خود را شدت بخشیده‌ و از همه‌‌ی مکانیزمهای موجود استفاده خواهند کرد. در جنگ با گریلا از تکنولوژی فوق مدرن استفاده می‌کنند. به کسی اجازه نمی‌دهند تا با نام کُرد بودن، حرفی بزند. دولت ترکیه با این حملات می‌خواهد طول عمر خود را دراز نماید.

 

ولی راهی برایشان باقی نمانده است. به دنبال راهی می‌گردند و امحای کردها را تنها راه نجات خود پنداشته‌اند. سخنانی را کە در مورد عفرین به زبان می‌آورند، بمنظور درهم شکستن اراده‌‌ی همه‌ی کردها و کردستان می‌باشد و بایستی کردها به خوبی آنرا درک نمایند.

 

حصر، تهدید و ایزوله کردن عبدالله اوجالان، در کانون اصلی این سیاست قرار دارد. هنوز هم کسانی وجود دارند کە اهمیت تهدیدهای بر روی اوجالان را درک نکرده‌‌اند. سیاستی را که ترکیه را در مقابل کردها بیچاره نموده، سیاست اوجالان است. اوجالان برای کردها به ایده و روح پیروزی تبدیل شده است. دولت ترکیه اوجالان و افکارش را بزرگترین و اصلیترین دشمن خود می‌شمارد و به همین دلیل بزرگترین حملات را متوجه ایشان کرده است. همه‌‌ی سیاستهایشان در تمام عرصه‌ها و به انحای گوناگون شکست خورده و می‌خواهند با تداوم اسارت و ایجاد فشار هرچه بر روی اوجالان و همچنین با تهدید و سیاستهای کثیف و ناجوانمردانه، جلو کردها را بگیرند. بایستی سخنان اردوغان در مورد عفرین و فشارهای بر روی اوجالان را در راستای همین سیاستها ارزیابی نمود. حیاتی را که دولت ترکیه برای کردها می‌پسندد بمانند سیستم امرالی می‌باشد. حیاتی را که اوجالان می‌خواهد بە پیش برد، حیاتی آزاد و شرافتمند است. مبارزه‌‌ای کە در جریان می‌باشد، همین است. بایستی درک شود که آزادی روژاوا، باکور، عفرین، آمَد، کرکوک و همه‌‌ی کردستان به آزادی اوجالان گره خورده است. اگر اوجالان آزاد نباشد، کسی آزاد نیست. فراگیر نمودن فعالیتهای مربوط به آزادی اوجالان، بمعنای شکست سیاستهای نابودی کردها توسط اردوغان و دولت ترکیه می‌باشد.