ترکیه، روسیه و ایران روز ١۶ مارس ٢٠١٨ همزمان با سالروز بمباران شیمیایی حلبجه از سوی رژیم بعثی صدام حسین در شهر آستانه گردهم می‌آیند تا در رابطه با روزآمد کردن دور تازه‌ای از قتل‌عام علیه کردها گفت‌وگو کنند

به گفته وزارت خارجه قزاقستان دور تازه‌ نشست آستانه روز ١۶ مارس با شرکت وزرای امور خارجه روسیه، ایران و ترکیه برگزار می‌شود. نشست‌های آستانه برخلاف عنوان به نشست تجزیه و مشروعیت بخشیدن به اشغال سوریه شناخته می‌شود.

در بیانیه وزارت خارجه قزاقستان وزرای امور خارجه این سه کشور نتایج یکسال همکاری با یکدیگر را مورد ارزیابی قرار می‌دهند و تدابیر تازه‌ای را به مرحله اجرا خواهند گذاشت. نشست آستانه در خلال سال جاری خورشیدی هشت بار برگزار شد و تنها هدف آن مشروعیت بخشی به اشغال سوریه و کشتار مردم بی‌گناه این کشور بوده است.

ایران، روسیه و ترکیه بر قتل‌عام شهروندان سوریه به توافق رسیده‌اند. مصداق بارز آن حمله ایران- روسیه به دیرالزور و اشغال آن از یکسو و همزمان حمله ترکیه به ادلب و اشغال آن بود. روسیه در این میان با اشغال عفرین از سوی ترکیه موافقت کرد و حمایت عملی خود را از قتل‌عام ساکنان آن نشان داد. در عین حال تدوام کشتار ساکنان غوطه شرقی از سوی ایران و روسیه گام متقابل اشغالگری برگزارکنندگان نشست آستانه است.

علیرغم تصمیم شورای امنیت در ٢۴ فوریه مبنی بر اعلام آتش‌بس یکماهه در سوریه، برگزارکنندگان نشست آستانه برخلاف شعارهای عوامفریبانه به حمله علیه خلق‌های سوریه ادامه می‌دهند و روزانه تعداد بیشتری از کودکان- زنان و خلق‌های سوریه را غرق در خون می‌کنند. روسیه و ترکیه در حمله به عفرین علنا از قتل‌عام ایزدی‌ها و دیگر ساکنان عفرین تبعیت می‌کنند و جامعه جهانی پس از ۴٧ روز نسبت به جنایت‌های مهاجمان و حامیان النصره و داعش چشم‌پوشی می‌کند.

جالب آنکه دور تازه نشست آستانه همزمان با بمباران شیمیایی حلبجه [١۶ مارس ١٩٨٨] برگزار خواهد شد و ترکیه در شرایطی وزیر خارجه‌اش را به این نشست می‌فرستد که در ائتلافی با داعش و النصره دور تازه‌ قتل‌عام کردها را با بمبهای یک‌تُنی، اسلحه‌های شیمیایی حاوی گاز کُلر و حملات وسیع توپخانه به مراکز مسکونی در کانتون عفرین از ۴٧ روز پیش آغاز کرده است.

جنبش آزادیخواهی کردستان اوایل سال جاری میلادی در پیام تبریک به آحاد خلق متذکر شده بود که تنها گزینه برای تداوم حیات کردها مقاومت در برابر اشغالگران و تقویت سازماندهی اجتماعی و نظامی ملت کُرد و خلق‌های دوست است.