دو دیدگاە در رابطە با موضوع رفراندوم

هیچ کدام از احزاب جنوب کردستان اساسأ با برگزاری رفراندوم مخالفتی ندارند اما آنچە بە دغدغە هر کدام از آنان منجر شدە شیوە چگونگی برگزاری رفراندوم است.

 

با اشارە بە مواردی کە در بخش نخست این نوشتار از آن صحبت بە میان آمد، احزاب جنوب کردستان بر این عقیدەاند کە حزب دمکرات کردستان عراق از موضوع برگزاری رفراندوم تنها برای منافع سیاسی آتی خود سوءاستفادە می‌کند. در چنین شرایطی بە محض موافقت رژیم ترکیە [از سوی پارتی] مبنی بر عدم استقلال کردستان پس از برگزاری رفراندوم، این موضوع تنها برای بهرەبرداری سیاسی مورد استفادە قرار خواهد گرفت و ضامن عدم برگزاری رفراندوم در مناطق مورد مناقشە بە عراق و ایران خواهد بود. خلاصە اینکە تنها درصورت رضایت ترکیە، ایران و عراق، حزب دمکرات کردستان عراق رفراندوم را برگزار خواهد کرد.

 

گفتە می‌شود کە این اقدام پارتی بە نزدیکی بیشتر مابین ترکیە و ایران [با وجود بحران قطر] کمک خواهد کرد و برخی از نویسندگان جیرەخوار پارتی مطالبی را با این مضمون منتشر کردەاند کە گویا "رژیم حاکم بر ترکیە -آ.ک.پ- ضدیتی با استقلال کردستان ندارد، تنها هدف آنان از اعلام مخالفت در این مقطع، کسب آرای طیف نژادپرست ترکیە است، [رژیم ترکیە] تنها در ظاهر [برای فریب ملی‌گراهای ترک] استقلال اقلیم را نمی‌پسندد."

 

راهکار دیگر اگر چە ضعیف بە نظر آید اما پارتی را مجبور خواهد کرد کە در پاسخ بە تهدید ترکیە-ایران-عراق بە احزاب دیگر نزدیک شود. در چنین حالتی انتخابات مجلس اقلیم کردستان قبل از رفراندوم برگزار شدە و رفراندوم مورد تأیید مجلس نمایندگان اقلیم بە شیوەای دمکراتیک برگزار گردد.

 

آشکار است کە در صورت اتخاذ احتمال اخیر، کردهای هر چهار بخش میهن از مطالبات خلق جنوب کردستان حمایت خواهند کرد و حتی این گام، زمینە مستحکمی را برای برگزاری کنگرە ملی کرد فراهم خواهد آورد.

 

رفراندوم چگونە برگزار خواهد شد؟

در شرایط جاری در اقلیم کردستان مبحث رفراندوم کە از سوی پارتی برای تدوام اقتدار خود مطرح گردیدە با کاستی‌های جدی‌ای روبروست. احزاب سیاسی  و از جملە آنها اتحادیە میهنی بر این عقیدەاند کە در صورت اعلام موضع "در وضعیت جاری رفراندوم برگزار نخواهد شد و در صورت انجام آنهم، مشکلی را حل نخواهد کرد"، اتخاذ این موضع بە پایگاە این احزاب لطمە می‌رساند. بە همین دلیل با برگزاری آن موافق هستند.

 

تحولات سیاسی جاری در خاورمیانە، فرصتهای تارخی را برای خلق کرد و دیگر خلق‌های دوست فراهم کردە است، شرایطی کە خلق کرد با استفادە صحیح از آن می‌تواند بە حقوق مشروع خود دست یابد. دستیابی بە استقلال، فدراسیون و یا اتونومی آیا قربانی منافع تجاری و اقتدار حزبی خواهند شد؟! مسئلە اصلی کە این روزها مطرح می‌شود این است.

 

سال ٢٠١٣ گامهایی برای برگزاری کنگرە ملی کرد برداشتە شدند. هم برای چارەیابی بحران سیاسی و اقتصادی در جنوب کردستان و هم برای محقق نمودن مطالبات کردها با "همصدایی" بە جهان خارج، زمینە مناسبی را فراهم نمود.

 

رفراندومی قابل تحقق است کە از چهارچوب هژمونی سیاسی حزبی خارج شدە باشد، در اینصورت می‌توان شاهد تأثیر آن بر جهان خارج بود.

 

در غیر اینصورت اگر همچنان پارتی بر مواضع کنونی خود اصرار نماید و حتی اگر رفراندومی را هم برگزار کند، امکان اینکە کردها را با خطری تازە مواجە نماید و دستاورد خلق کرد در جنوب کردستان را از دست آنان خارج نماید دور از انتظار نیست.