زیلان وژین: به حملات علیه خلق و گریلا پاسخی درخور خواهیم داد

زیلان وژین ریاست مشترک حزب حیات آزاد کردستان در گفت‌وگو با خبرگزای فرات ضمن اشاره به حملات مشترک ایران و ترکیه اظهار نمود "همچون پژاک تحت هر شرایطی به حملات علیه خلق و گریلا پاسخی درخور خواهیم داد و حق دفاع و انتقام را برای خود محفوظ می‌دانیم"

زیلان وژین ریاست مشترک حزب حیات آزاد کردستان در گفت‌وگو با خبرگزای فرات ضمن اشاره به حملات مشترک ایران و ترکیه اظهار نمود "همچون پژاک تحت هر شرایطی به حملات علیه خلق و گریلا پاسخی درخور خواهیم داد و حق دفاع و انتقام را برای خود محفوظ می‌دانیم"

 

متن کامل گفت‌و‌گو با زیلان وژین در پی می‌آید

فرات: ایالات متحده و کشورهای غربی به تحریم‌های ایران ادامه می‌دهند و در مقابل ایران به سیاست‌های خود در منطقه ادامه می‌دهد. آیا می‌توان گفت نیروهای بین‌المللی در امور داخلی ایران مستقیما مداخله خواهند کرد؟

زیلان وژین: در خاورمیانه سیر تغییر و تحولات با سرعت و تغییرات سیاسی دقیقه به دقیقه روی می‌دهد و احتمال درگیریهای دشوارتری نیز وجود دارد. ایران در سالهای اخیر بسیار تلاش نموده تا منطقەی نفوذ خود را افزایش دهد و می‌توان گفت که تا حدی به این هدف دست یافته است. از طریق حشد شعبی در عراق و سوریه، حزب‌الله در لبنان و بوسیلەی حوثی‌ها در یمن، نیروهای خود را مستقر نموده است. ایران در مناطق وسیعی مستقر شده و آمریکا و کشورهای عربی خواستار تضعیف و محدود نمودن آن می‌باشند.  اما اگر بخواهند به ایران حمله کنند، باید حساب خیلی چیزها را کرده باشند. ترس آمریکا از این است که ایران از این نیز قویتر گردد و یا آشوب منطقه از کنترل آنان خارج و ایران بتواند از آن بهرەبرداری کند. برای همین است که هر روز با راههای مختلف ایران را تهدید می‌نماید. احتمال دارد که تحریم‌های بیشتری را بر روی ایران اعمال کنند. سالهاست که آمریکا دشمنی خود با ایران را اعلام و آن کشور را تهدید می‌نماید. ولی چیزیکه مشخص است تاکنون نه آمریکا و نه نیروهای بین‌المللی به شیوەی مستقیم در وضعیت ایران دخالت نکردە و گام به گام فشارهای خود را بر ایران افزایش دادەاند. با این وجود تغییر و تحول در منطقه بحدی است که نمی‌توان بطور یقین سخن گفت ولی احتمال هر چیزی وجود دارد و بایستی آمادگی لازم برای هر رویدادی را داشت.

 

-: ایران، ترکیه و روسیه علیه روژاوا سیاستی خصمانه را در پیش گرفته‌اند، تدوام چنین مواضعی چه زیانهای را برای ایران در پی دارد؟

_: با شروع نشست‌های آستانه و ژنو، سطح همکاریهای سه دولت بر روی موضوع سوریه و روژاوا افزایش یافته است. هرچند که روسیه همچون ایران و ترکیه مستقیما خواهان دشمنی با کردها نیست و بخاطر منافع خود چنین عمل می‌کند، ولی همپیمانی هر سه کشور برای تضعیف نقش کردها در سوریه می‌باشد. ایران در سوریه خواستار ایجاد مراکز نظامی است و در مقابل کردها نیز سیاست منزوی کردن را پیروی می‌نماید. می‌گوید ''نباید کردها بعنوان ملتی جداگانه" خود را قلمداد کنند و کردها را بزرگترین خطر پیش روی آیندەی خود در سوریه می‌انگارد. باید به این نکته توجه داشت که دستاوردهای کردها در روژاوا و سوریه، برای همەی خلق‌های سوریه نیز دستاوردهای مهمی بشمار می‌آیند‌. دستیابی به موقعیت سیاسی و قبول ارادەی سیاسی کردها، در آینده تاثیرات مهمی را بر روی همەی کردها خواهد گذاشت. اما دشمنی ایران با خواست و ارادەی سیاسی کردها، زیان‌های بسیاری را در حیطەهای سیاسی، اجتماعی و تاریخی بر جای خواهد گذاشت. اگر مقاومت کردها در سوریه در مقابل داعش و گروههای دیگر تبهکار نبود، اکنون وضعیت سوریه بسیار بدتر می‌بود. این را برای آینده‌ی ایر‌ان نیز می‌توان گفت. هر گونه رفتار منفی در برابر کردها و مبارزات آزادیخواهی، آشتی و برابری، جنگ در منطقه و بحران موجود را عمیق‌تر خواهد کرد. راه برون‌رفت و چارەیابی این بحران تنها با قبول واقعیت کردها و صلح در مابین خلق‌ها امکان پذیر است.

 

-: با وجود تنش‌های مابین ترکیه و روسیه اما به محض به میان کشیدن مسئله کردها توافقاتی مابین آنان صورت می‌گیرد. ورود ترکیه به ادلب ناشی از موافقت روسیه و ایران بود. اکنون ترکیه مدعی است که عفرین را [با موافقت ایران] اشغال می‌کند. چنین وضعیتی چه نتایجی در پی دارد؟

_: از گذشته تا کنون هر وقت موضوع بر سر کردها بوده است، نیروهای حاکم بر منطقه همەی تضادهای تاریخی خویش را به کناری نهاده و بر ضد کردها ائتلاف نمودەاند. برای مثال مادەی ٧ پیماننامەی قصرشیرین ضدیت با کردها بود و بعد از تعلیق نمودن قرارداد، همەی مفاد دیگر آن معنی و اهمیت خود را از دست دادند و تنها مادەی ٧ آن [دشمنی با کردها] باقی ماند. حال نیز همان سیاست را اجرا می‌کنند. ایران و ترکیه همەی اختلافات استراتژیک خود را به کناری نهاده و بر ضد کردها روابط دیپلماتیک، نظامی و اقتصادی برقرار می‌نمایند. بنا به اسناد "میثاق ملی" کرکوک بخشی از خاک عثمانی‌ها بوده است، حال چگونه است که ترکیه به نیروهای حشد‌‌شعبی که در زیر سلطەی ایران می‌باشد، اجازەی ورود بدهد؟ یا چگونه اجازه می‌دهد که ایران بوسیلەی هلال شیعی در منطقه خود را قویتر نماید؟ پاسخ این سوالات باز هم کردها می‌باشند. موضوع 'ادلب' و 'عفرین' نیز ضدیت با انقلاب روژاوا و دستاوردهای کردها می‌باشد. مدل " ملت دمکراتیک" را برای خود بزرگترین خطر می‌شمارند. پروژەی ملت دمکراتیک بمثابەی شکست دولت-‌ ملت ترک، فارس و عرب می‌باشد. برای همین است که همپیمانی آنان براساس تضعیف جنبش آزادیخواه کُرد بنا شده است ولی بنظر من این همپیمانی نمی‌تواند به نتیجه برسد، زیرا ایران و ترکیه بهمان اندازه که از کردها و ارادەی آزاد خلق‌ها می‌ترسند، از همدیگر ترس دارند و اختلافات تاریخی و سیاسی آنان را بزودی از همدیگر دور خواهد نمود. اکنون جنبش آزادیخواهی کردستان به یکی از بازیگران اصلی در توازن خاورمیانه تبدیل شده و بر همه‌ی منطقه تاثیرگذار می‌باشد. ایران و ترکیه برای اینکه بتوانند این موفقیت‌ها را متوقف نمایند، با همدیگر نقشە و برنامه‌های مشترکی را به اجرا خواهند گذاشت. اما واقعیت اینست که هر دو کشور از اختلافات مابین آمریکا و روسیه سود می‌برند و هر دو کشور می‌خواهند در دیزاین نوین بیشترین منافع را از آن خود کنند. اگر روسیه و آمریکا بر سر برخی از موضوعات به توافقاتی برسند، به تضعیف همپیمانی ایران و ترکیه می‌انجامد. ارتباط کردها با آمریکا و روسیه نیز باعث اختلاف خواهد شد. زیرا همگی می‌دانند که بدون کردها هیچ راه‌حلی در سوریه دوام نیاورده و بحران کنونی در منطقه عمیقتر می‌گردد.

 

-: رژیم ایران این اواخر در کرکوک و جنوب کردستان دخالت نمود، چنین مداخلاتی به چه می‌انجامد؟

_:کرکوک شهری فوق‌العده استراتژیک و همچنین مرکز اقتصادی عراق نیز می‌باشد. در این شهر نفت وجود دارد و این برای همەی نیروهای اقلیمی و بین‌المللی مهم است. همه‌پرسی جنوب کردستان را بهانەای برای ضدیت با کردها قرار دادند و اشغال کرکوک، خانقین، شنگال و مخمور بمعنای اشغال کردستان است. چاههای نفت کرکوک را در اختیار گرفتند. حاکمان اقلیم کردستان، این توطئه را درک نکرده  و به هشدارهایی که در این رابطه به ایشان داده می‌شد، توجه ننمودند. ایران نیز نیرو و دخالتهای خود را اقلیم کردستان و عراق افزایش داد. آنچه در جنوب کردستان روی داد خیانت بارزانی‌ها- پ.د.ک و ی.ن.ک بود.

 

-: جنبش شما در برابر [رژیم] ایران برای احقاق حقوق خلق کُرد مبارزه می‌کند؟ سیاست‌های خطرناک ایران علیه کُردها را چگونه ارزیابی می‌کنید و چگونه می‌توان خطرات موجود را برطرف کرد؟

_: ایران اکنون مراحل حساسی را پشت‌سر می‌گذارد. در سطح بین‌المللی با محدودیت‌ها و تهدیدهایی روبرو می‌باشد. حساسترین موضوع اینست که در حال حاضر با دوستِ دشمنِ خود، پیمان دوستی بسته است. ارتباط ترکیه با آمریکا و همچنین مناسبات ترکیه با عربستان سعودی نیز بر کسی پوشیده نیست. ترکیه در شخص اردوغان با پروژەی ایجاد خلافت سنی در منطقه در برابر خط شیعه قرار گرفته است. ترکیه بدلیل مناسبات خارجی خود، می‌تواند ایران را  زمانیکه در تنگنا قرار دارد، از سر باز کند. این یکی از خطرات پیش روی ایران است. در داخل نیز، قبول ننمودن خلق‌ها و همچنین سیاست ایران بر ضد ملت‌ها، اقوام و عقاید دیگر تشدید شده و فشارها افزایش یافته است.

در روزهای گذشته زلزلەای بزرگ، شرق کردستان را لرزاند. ایران حتی به وظایف انسانی خویش نیز عمل نکرد. رفتار ایران با کُردها و خصوصا کردهای یارسان، تبعیض‌آمیز می‌باشد و راه را بر ناخشنودی و خشمی بزرگ در برابر رژیم باز می‌گذارد. رژیم موجود، حقوق جامعه را زیر پا نهاده و ظلم و فشارها را بر مردم شدت بخشیده است. هر چقدر که ایران در منطقه قدرتمند ظاهر شده است، لیکن با این مشکلاتی که برای جامعه بوجود می‌آورد، با گسست داخلی روبرو خواهد شد. نیروهای دینامیک جامعه بدون نقش ماندەاند. همەی خلق‌های ایران و در راس آنان 'زنان و جوانان' با بحران بیکاری، فقر و فشارهای موجود بر ارادەی سیاسی و فرهنگیشان روبرو هستند که این به نوبەی خود، عمیقتر شدن بحران‌های داخلی را بهمراه دارد. به همین علت هرگاه مقولەی سیاست در ایران دمکراتیزه گردید، آنگاه می‌توان از قدرتمندی ایران سخن گفت. آنگاه است که سیستم اقتصادی، حقوق، قانون، دفاع، آموزش، بهداشت و مدیریت آن دمکراتیک خواهد شد. اگر ایران بتواند در داخل نظام و جامعه، سیاست خود را دمکراتیزه نماید و حقوق همەی خلق‌ها را به رسمیت بشناسد، بدون شک توانایی مقابله با خطرات بیرونی را خواهد داشت. ولی اگر بر سیاست‌های پیشین خود اصرار ورزد و سیاست‌های داخلی و خارجی ناهمگون و نابرابر باشند، در ایران خلق‌ها انقلاب خواهند کرد و رژیم ایران نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد. ایران در دراز مدت، توانایی تداوم ظلم و هژمونگرایی خود را ندارد و یا با مداخلەی خارجی روبرو خواهد شد.

 

-: ایران و نیروهای وابسته به آن در لبنان، عراق و سوریه بە مبحث جهانی مبدل شده‌اند. در لبنان و سوریه حزب‌الله و در عراق هم حشد‌الشعبی برای منافع ایران می‌جنگند، هدف ایران از بکارگیری این نیروها چیست؟

_:در واقعیت امر ایران برای جلوگیری از نفوذ جنگ به داخل مرزهایش، در منطقه جنگ پلیدی را به راه انداخته است. در اصل حملەای که ایران در عراق انجام داد، در برابر آمریکا و اسراییل بود. ایران بوسیلەی حشدشعبی و حزب الله می‌خواهد خط شیعی یا هلال شیعه را کامل  و در برابر بلوک سنی، بلوک شیعه را ایجاد نماید. در برخی از کشورهای منطقه بوسیلەی این نیروها در برابر آمریکا-عربستان و اسراییل می‌جنگد. در بعضی جاها نیز در برابر کردها به گونه‌ای پنهانی از این نیروها استفاده می‌کند. خصوصا در سوریه، از قدرت گرفتن کردها می‌ترسد. نه تنها ایران، بلکه همەی نیروهای منطقه‌ای که در جنگند، به شیوەهای آشکار و پنهان می‌خواهند در مقابل ستاتو و موقعیت کردها، مخالفت کنند و بدین شیوه در برابر پروژەی آمریکا و روسیه که خواهان تغییر در منطقه می‌باشند و همچنین پروژەی ملت دمکراتیک که کردها پیشاهنگی آنرا به عهده دارند، می‌خواهند موقعیت قبلی خود را حفظ نمایند.

 

-: بحران مابین ایران- عربستان سعودی و قطر همچنان ادامه دارد. ریشه‌های این بحرانها از کجا سرچشمه می‌گیرند و چە راهکارهای برای حل آنها وجود دارد؟

_: بالانس قوا در میان کشورهای عربی  و ایران-ترکیه در سدەی بیستم و خصوصا در دوره دو قطبی شدن جهان گذاشته شده است، ولی این بالانس روزبه‌روز تضعیف و در حال تغییر است. عربستان سعودی همیشه سعی نموده است که بمانند نیروی اساسی کشورهای عربی باقی بماند و تمامی دولت‌های عربی را در کنترل خود داشته باشد. مصر، عراق و سوریه را که در مقاطع گوناگون برای اینکه به نیروی تاثیرگذاری تبدیل شوند تلاش‌هایی نمودەاند، ازطریق جنگهای داخلی و یا جنگ با کشورهای دیگر، تضعیف نموده است. اکنون نیز قطر را که با ایران مناسباتی داشته است، سزا می‌دهند. ایران نیز می‌خواهد جلوی تضعیف شدن همکار خود را بگیرد. در حقیقت جنگ میان عربستان [به نمایندگی سنی] و ایران [به نمایندگی از شیعه]، جنگ هژمون و حاکمیت است. آشکار است که این آشوب ادامه می‌یابد و هرچند که کارگردان و بازیگران آن عوض شوند، ادامه خواهد داشت.

 

-: گفته می‌شود که ایران و ترکیه در رابطه با هدف قرار دادن جنبش شما به توافق رسیده‌اند. حملات به آسوس و ... نمونه‌های عینی این توافق هستند. هدف این حملات چیست و چه پاسخی به این حملات می‌دهید؟

_: در هفته‌های گذشته ترافیک دیپلماسی در مابین هر دو کشور افزایش یافته است. ' محمد باقری' رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران به ترکیه رفت و نشست‌هایی هم در ایران انجام گرفت. در اساس محور این گفتگوها ضدیت با جنبش ماست که چگونه حمله و عملیات مشترکی را برعلیه ما انجام دهند. موضوع دیگر نیز در رابطه با روژاوای کردستان و سوریه می‌باشد که چگونه با پروژەی کردها مقابله کنند. در این مدت دو بار حملەی هوایی صورت گرفت. این حملات با همکاری هر دو کشور انجام گرفت. قبلا نیز در سال ٢٠١١ ترکیه و ایران حین حمله به قندیل، بصورت مشترک عمل می‌نمودند. علیرغم اینکه حمله در خاک جنوب کردستان  که در زیر حاکمیت حکومت فدرال باشور و وابسته به حکومت مرکزی عراق صورت می‌گیرد، تاکنون هیچیک از این نیروها به این حملات واکنشی نشان نداده‌اند. هواپیماهای جنگی ترکیه و جاسوسی ایران روزانه بر فراز خاک اقلیم کردستان به پرواز درمی‌آیند. اگر این حملات مشترک ادامه یابد، ایران بیشتر در تنش‌های منطقه فرو خواهد رفت و فرصت چاره‌یابی مسالمت‌آمیز مسئلەی کُرد به تمامی از بین خواهد رفت و جنگ و تنش‌ها بیشتر شده و ایران را هرچه بیشتر در باتلاق بحران منطقه فرو خواهد برد. ما همچون پژاک تحت هر شرایطی به حملات علیه خلق و گریلا پاسخی درخور خواهیم داد و حق دفاع و انتقام را برای خود محفوظ می‌دانیم. لیکن ما مبارزەی آگاهانه و مذاکرات سازنده و دمکراتیک را هم مد نظر قرار داده و این موضوع را هم بخشی از مبارزه خود می‌دانیم.