در تلخ‌ترین لحظه‌های زندگی که آلام از دست دادن عزیزان تحمل‌ناپذیر می‌شود اتحاد و همبستگی چنان معجزه‌ای است که مصیبت‌ها را به فرصتی برای نضج اندیشه‌های اجتماعگرا و آزادی‌خواه در این سرزمین مبدل می‌نماید و نوید زندگی تازه‌ای را به جامعه می‌بخشد

یکی از ساکنان منطقه کویک از توابع سرپل ذهاو است. سه تن از عزیزانش را در زلزله از دست داده و چیزی از زندگی مادی هم برایش باقی نمانده است. می‌گوید " هیچگاه احساس تنهایی نکردم زیرا حمایت فراگیر خلق در کردستان و خارج از کردستان امید به آینده را برایم زنده کرد و به هویت کُردی خودم سربلندم".

می‌داند که همه خلق‌ها چگونه در حادثه زلزله دست به سوی مصیب‌دیدگان دراز کرده و با آنان ابراز همدردی کرده‌اند و به گفته وی "از ایلام و آبدانان و ملکشاهی تا ماکو " قدردان تمام آنانی است که نان سفره خود را با خلق کرماشان تقسیم نمودند.

زلزله کرماشان اگرچه فاجعه جان باختن و مصدومیت تعدادی از هم‌میهنان و ویرانی چندین شهر و صدها روستا در روژهلات کردستان بود اما از سوی دیگر عرصه ظهور اراده جمعی و نیروی ذاتی خلق‌ها [از جمله کردها] در این بخش از میهن را به جهانیان نشان داد.