۳۳ انسان بی‌گناە را کە در میان آنان کودک، جوان، نویسندە، شاعر و هنرمند هم حضور داشتند در آتش سوختند. ۲۴ سال از این جنایت گذشت اما جامعه علوی‌ها هنوز داغدار است. هیچگونه تحقیقی در رابطه با حسابخواهی از عاملان و آمران صورت نگرفته و حتی درخواست خانواده قربانیان برای تبدیل هتل محل کشتار بە "موزه شرم" از سوی رژیم ترکیه رد شد

 

قتل‌عام سیواس یکی از وحشیانه‌ترین جنایت‌ها در تاریخ جمهوری ترکیه است. روز دوم ژوئیه ۱۹۹۳/ ۱۱ تیر ۱۳۷۲ علوی‌های کردستان و ترکیه برای برگزاری مراسم آیینی پیر سلطان عبدال در هتل مادیماک این شهر گردهم آمده بودند در آتش فتنە دشمنان سوختند.

 

روز ۳۰ ژوئیه سال ۱۹۹۳ علوی‌ها تصمیم بە برگزاری مراسمی در یادبود پیر سلطان عبدال در شهر سیواس گرفتند. تعداد زیادی از علوی‌های شهرهای دیگر بە سیواس آمدند. اولین روز مراسم بە روال معمول برگزار شد. عزیز نسین مترجم کتاب "آیەهای شیطانی" بە زبان ترکی هم در این مراسم شرکت داشت. در دومین روز مراسم اخلالگران دست بکار شدند. در مساجد و حوالی این هتل برخی گروهها گردهم آمدە و زمزمه‌‌هایی مبنی بر حمله بە مراسم علوی‌ها به گوش می‌رسید. حتی بیانیه‌هایی از سوی این گروهها پخش شدی کە گویا افراد حاضر در نشست بە "خدا، قرآن و نوامیس مؤمنان" حقارت کرده‌اند. روزنامه‌های وابسته به رژیم ترکیه هم تیتر خبرهای خود را در چهارچوب دامن زدن بە اخلالگری و فتنه قرار دادند.

 

عناصر فتنه‌گر سرانجام روز ۱ ژوئیە آشکارا نیت پلید خود را اعلام کردند. سردادن شعارهای "سیواس را برای لاییک‌ها بە گورستان مبدل خواهیم کرد"، جمهوری در سیواس تأسیس شد و در سیواس هم فرو خواهد پاشید" و "این زندیق‌ها خواهان خفە کردن صدای مساجد هستند" بە مرکز فرهنگ و شهروندان حاضر در آن حمله‌ور شدند.

پس از دقایقی تعداد افراد گروههای فتنه‌گر بە ۱۰ هزار تن رسید. گروه‌های منافق بە سوی هتل مادیماک به راه افتادند و سپس با نگهبانان و سربازان اطراف هتل دیدار و گفتوگ کردند. نگهبانان و نظامیان محل کار خود را ترک کردند. مهاجمان خودروهای جلو هتل را واژگون کرده و بنزین این خودروها را برای بە آتش کشیدن هتل مورد استفادە قرار دادند. شیشه‌های پنجرهای هتل را با سنگ شکستند و با پارچه‌های آتشین همە اتاقها را بە آتش کشیدند.

 

فریاد حاضران در هتل بە آسمان برخاست. آنان برای نجات از شعله‌های آتش دست بە دامن هر کسی شده بودند. اما از قرار معلوم دوغوکان اونر رییس پلیس سیواس بە نیروهای تحت امر خود گوشزد کردە بود کە مداخله نکنند. پس از ۱۲ ساعت شعله‌های آتش خاموش شد. ۲ تن از کارمندان هتل و ۳۵ تن کە برای گرامیداشت مراسم پیر سلطان عبدال در هتل اسکان دادە شدە بودند در میان شعلە‌های آتش جان دادند. ۵۱ تن هم توانستند کە از مرگ فرار کردە و خود را نجات دهند.

در این جنایت ۳۳ عضو جامعه علوی جان باختند. قربانیان را شاعر، نویسندە، هنرمند، خواننده آیینی و کودک تشکیل می‌دادند. آنان نه تنها پیشاهنگان علوی بلکه پیشاهنگان جامعه ترکیه بودند.

 

مهلس آکارسو و همسرش موهبه آکارسو از خوانندگان محبوب موسیقی عرفانی در ترکیە، اسم بزیرجی محقق و نویسنده و سوسیالیست نام آشن، خواننده نسیمی چیمن خوانندە عرفانی موسیقی علوی‌های ترکیه، هاسرت گُلتکین خواننده کُرد [کە آلبوم "نوروز" وی اولین آلبوم رسمی بە زبان کردی در ترکیه بود]، متین آلتونک نویسنده نام‌آشنای دهه شصت ترکیه، آساف کوچاک کارتکاتوریست، بهجت صفاآیسان خوانندە علوی، مهمت کایناک روزنامەنگار، اوغور کاینار شاعر، ادیبه سولاری هنرمند علوی و ... در میان قربانیان جنایت کشتار دسته‌جمعی هتل مادیماک بودند. کورای و منکشا کە هر کدام ۱۲ و ۱۵ ساله بودند و یا آسومان و یاسمین ۱۶ و ۱۷ ساله هم در میان قربانیان قرار داشتند.

 

دولتمردان وقت رژیم ترکیه در رابطه با این فاجعه قربانیان را مسئول قلمداد کرده بودند. سلیمان دمیرل رییس جمهور و زنی بە نام تانسو چیلر کە سمت نخست وزیر وقت ترکیه بود بە جنایات بزرگی علیە خلق‌های ترکیه دست زدند.

 

درخواست خانواده قربانیان و نهادهای حقوق بشری برای تبدیل هتل بە موزه یادبود در ۲۴ سال گذشته از سوی رژیم ترکیه رد شده است. دادگاهی عادلانه‌ای برگزار نشد و کسانی را کە به اتهام دست داشتن در جنایت بازداشت شده بودند از سوی نیروهای رژیم ترکیه آزاد شدند.

 

جالب آنکە وکلای مدافع عاملان این جنایت بشری بعدها در دورە زمامداری طیب اردوغان بە سمت وزارت و نمایندگی مجلس ترکیه از حزب آ.ک.پ راە یافتند.