با قطع دیدار وکلا با رهبر خلق کرد عبداللە اوجلان در جزیرە امرالی و همچنین بە بنبست کشاندن مذکرات میان نمایندگان دولت و امرالی توسط اردوغان و حزبش، ترکیە عملاً بەسوی کشوری نابسامان و آنتی دمکراتیک سوق داه شد. در مدت کمتر از یک سال، شمار زیادی از شهر و روستاهایی شمال کردستان باخاک یکسان شدند و ترکیە کە شانس دمکراتیزە شدن را داشت، به دولتی دیکتاتور تبدیل شد.

رهبر خلق کرد عبدالله اوجلان نزدیک بە چهل سال تلاش و مبارزات سیاسی خود را صرف کمک و باز کردن فضای مطبوعات آزاد در کردستان و ترکیە و اروپا کرد. برای مثال تأسیس اولین تلویزیون برای خلق کرد (مد تیوی)، گامی تاریخی بود کە هنوز هر کسی از آن بهعنوان تحولی عظیم در تاریخ مطبوعات آزاد نام میبرد. همچنین با تلاش ایشان، مجلە "سَرخوبون" طی ٤٠ سال گذشتە به انتشار مطالب خود پرداخت و تا بە امروز نیز همچنان به فعالیتهای خود ادامە میدهد. این مهم، نقطەعطفی در پایەگذاری و پیشبرد تأسیس رسانەهای خلقیای بودە کە بعدها بە صدا و منبر آزادیخواهان تبدیل شد.
حال کە تمامی دیدارهای امرالی با اوجلان با دخالت مستقیم رجب طیب اردوغان رئیس جمهور کنونی ترکیە بلوکە شدە، ترکیە بە بحرانیترین وضع تاریخی خود رسیدە است. اردوغان برای سرکوب هر صدای مخالفی، کودتای میهبی بر علیە مطبوعات داخل ترکیە و باکور کردستان بەکار انداخت و این دقیقاً برعکس مبارزات عبدالله اوجلان است کە هموارە بر "صدای خلقهای ستمدیدە" تأکید میکرد و از هر تلاشی نیز فروگذار نمیکرد.
حزب حاکم ترکیە (آ.ک.پ)، برای پیشبرد سیاستهای اقتدارطلبانه خود، سرکوب وسیع روزنامەنگاران را شروع کرد؛ بەطوری کە نزیک بە ١٣٤ روزنامە، تلویزیون و رادیو در کمتر ٧ ماە در باکور کردستان کە در میان خلق بهعنوان "رسانەهای آزاد" شناخته میشدند بە فەرمان اردوغان توقیف شدند. دولت ترکیە در این مدت نه تنها از فشارهای خود در داخل نکاست، بلکە در خارج کشور نیز برای سانسور و بستەشدن رسانەهای آزاد، بە پلان و بازرگانیهای خودش ادامە داد کە نمونە قطع پخش "نوروز تیوی" و "مد نوچە" در چند ماە گذشتە و فشارهای این روزهها بر تلویزیونهای "ستِرک تیوی"، "روناهی تیوی" و "نیوز چانال"، بخشی دیگری از اوپراسیون اردوغان در اروپا را نشان میدهد.
متأسفانە اروپا نیز تا بەحال همکار اردوغان در پیشبرد سیاستهای دموکراسی ستیزانهاش بوده است. در عرض ۴ سال دولت ترک بە دیکتاتور سرآمد خاورمیانە تبدیل شدە و با بە انزوا کشیدن اوجلان در امرالی، "صدا و رنگ آزاد" و مطبوعات بە مرحلە دشوارتری از گذشته رسیدند. و درست بههمین دلیل است که در این مرحلە باید روزنامەنگاران بیشتر از هر گروه آزادیخواه دیگری برای آزادی رهبر خلق کرد عبداللە اوجلان تلاش و مبارزه نمایند. شکی نیست که با شکستن انزوا در امرالی، فشارهای موجود بر رسانەها چە در خارج چە داخل کردستان و ترکیە پایان مییابد.
هماکنون نزیک بە ۵ سال از تحسن در مقابل مقر اصلی پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ فرانسه میگذرد و هر هفته گروهی از فعالان آزادیخواه، در مقابل این شورا تحصن میکنند. نگارنده بههمراه شماری از روزنامەنگاران آزاد، این هفتە برای آزادی اوجلان و زندانیان سیاسی دیگر در این فعالیت را برعهده گرفتهایم. ما خواستار آزادی اوجلان هستیم چون یقین داریم که "آزادی اوجلان، بەمعنی مطبوعاتی آزاد و شنیده شدن صدای خلقهای ستمدیدە است".