جهانگیر عبداللهی: نیاز به موضعگیری مشترک و اتحاد است
جهانگیر عبداللهی ریاست مشترک جمعیت حقوق بشر کوردستان اظهار نمود: اگر بخواهیم مانع این رژیم شویم و به فشار و شکنجه پایان دهیم باید، باید متحد شده و موضعی مشترکی نشان دهیم.
اخیراً رژیم ایران در مقابل خلق روژهلات کوردستان و همهی خلقهای فرودست مانند خلق بلوچ سیاست کشتار، دستگیری، اعدام، ارعاب و فشار و سرکوب را افزایش داده است. در مقابل این شرایط وظیفه و مسئولیت مهمی بر عهدهی همهی سازمانهای مدنی و حقوق بشری قرار میگیرد. ما نیز در همین راستا نظر ریاست مشترک جمعیت حقوق بشر کوردستان جهانگیر عبداللهی را پرسیدهایم.
خبرگزاری فرات: رژیم ایران در روژهلات کوردستان با هر روش ممکن، حقوق بشر را نقض میکند. چرا اخیراً رژیم ایران کشتار، دستگیری و اعدام را افزایش داده است؟
جهانگیر عبداللهی: بدون شک میتوانیم بگوییم که سیاست دستگیری، شکنجه و زندان هویت جمهوری اسلامی ایران است و این حکومت برای تحمیل خود بر جامعه هر لحظه از آن استفاده کرده است. جمهوری اسلامی ایران روز به روز بیشتر مشروعیت خود را نزد مردم از دست داده و برای مردم بیشتر آشکار میشود که برای آیندهای روشن و خوب نمیتوان به این حکومت و سیستم اعتماد کرد و به آن پشت بست و نمیتوان با تغییر و اصلاح این رژیم را تغییر داد، یعنی با وجود این رژیم تحقق خواستهها و اهداف میسر نیست.
جمهوری اسلامی ایران برای ماندن خود در قدرت و ایجاد رعب و وحشت در جامعهی روژهلات کوردستان از این سیاست استفاده کرده و با زندانی نمودن برخی از فعالان مدنی دو سیاست را دنبال می کند:
۱- برای این فعالین پروندهسازی کرده و پس از چند ماه با قرار وثیقه و تحت شرایطی آنها را آزاد میکند. در این نقشه فعالین مدنی دیگر نمیتوانند به فعالیت دست زده و حکومت آنها را خنثی میکند.
۲ - با گرفتن گروهی حکومت بقیهی فعالین و خلق را میترساند و آنها نیز دست از کار و فعالیت میکشند.
اما حکومت این دو موضوع را برای یک نقشهی اصلی به کار میگیرد، ایجاد جامعهای وحشتزده و جدا از هم که دیگر کار اجتماعی در آن انجام نمیشود و افراد به طور کامل از یکدیگر جدا شدهاند. سیاست حکومت همیشه جدا کردن مردم از یکدیگر بوده است به شیوهای که هیچ اعتمادی میان افراد نباشد و آنها پراکنده باشند و اینگونه حکومت بهتر میتواند جامعه را کنترل کرده و آنها را سرکوب نماید.
خبرگزاری فرات: سرنوشت کسانی که توسط رژیم ایران دستگیر شده نامشخص است و دستگیریها هر روز ادامه دارد. در مقابل روند تداوم دستگیری مردم از سوی رژیم ایران چگونه باید برخورد کرد؟
عبداللهی: بدون شک برای خنثی نمودن اهداف حکومت باید مراکز مدنی، خلق و و در راس آنها احزاب کوردستانی موضع گیری مناسبی انجام دهند. مراکز مدنی به ویژه مراکز حقوق بشری مانند جمعیت حقوق بشر کوردستان باید تا آنجایی که ممکن است، افکار عمومی را از این نقض آشکار حقوق بشر مطلع کنند و هر روز اطلاعات جدیدی در مورد وضعیت دستگیرشدگان منتشر کرده و سازمانهای جهانی را نیز از آن مطلع نمایند. خلق باید یک صدا خواستار پایان دادن به سیاست دستگیری و شکنجه شوند و با نقشه و کمپینهای مشترک خواستار آزادی فوری همهی دستگیر شدگان شوند. اما احزاب سیاسی کوردستان که در نبود حکومت در کوردستان نمایندهی قانونی و سیاسی این جامعه هستند، باید به کار و فعالیت بپردازند و به وظیفه و نقش خود عمل کنند، هم در سطح جهانی و هم در سطح داخلی. باید فشار سیاسی و دیپلماتیک در سطح جهانی را افزایش دهند و به آزادی عمل حکومت در سطح خارجی پایان دهند. در داخل کوردستان نیز باید به نقش و وظیفهای که به آنها محول شده و نمایندگی آن را به عهده دارند، عمل کنند. باید آنقدر توانایی و نیرو از خود نشان دهند، که حکومت ایران نتواند به آسانی مردم را دستگیر و زندانی نماید. باید هزینه این اعمال ضدبشری حکومت ایران را افزایش دهند و پاسخ مناسبی به آنها بدهند.
خبرگزاری فرات نیوز: سازمانهای حقوق بشری در داخل و در خارج چه نقشی به عهده دارند؟
عبداللهی: به طور ویژه سازمانهای حقوق بشری بشری میتوانند با کارهای مشترک همصدایی بیشتر جهانی را برای این موضوع ایجاد کنند. به ویژه سازمانهای جهانی مانند سازمان ملل، سازمانهای حقوق بشری و غیره. اگر سازمانهای حقوق بشری و مدنی با هم با یک پلتفرم مشترک به سیاست دستگیری و شکنجه در ایران بپردازند، میتوان در سطح بسیار خوب و گستردهای این مسئله را در سطح جهانی مطرح کرد.
ما باید بدانیم که این سیاست حکومت ایران فقط مخصوص کوردستان نیست و در بلوچستان و احواز نیز سیاست مشابهی دیده میشود. به عنوان مثال در چند روز گذشته دهها تن در بلوچستان توسط حکومت ایران کشته و صدها تن با شلیک مستقیم سپاه مجروح شدهاند. اینها غیر از کسانی است که در زمان تجمعات در بلوچستان دستگیر شدهاند.
جمهوری اسلامی ایران سیاست فقیرسازی را در مورد آنها اجرا میکند، همانگونه که همین سیاست را در کوردستان نیز اجرا کرد. خلق بلوچ از همهی حقوق خود بیبهره شده و این خلق ناچار است برای تامین زندگی خود به سوختبری روی آورد. حکومت حتی به این شرایط هم راضی نیست و آنها را مانند کولبران کوردستان میکشد.
خبرگزاری فرات: سازمانهای مدنی در مقابل این سیاست چه کاری میتواند انجام دهند؟
عبداللهی: همهی اینها به ما نشان میدهد که اگر بخواهیم مانع حکومت شویم و آزار و شکنجه و دستگیریها را پایان دهیم، باید با هم متحد و یک صدا باشیم.
