رییس‌مشترک شورای رهبری ک.ج.ک در اظهاراتی به رویدادهای اخیر شنگال واکنش نشان داده و گفته است: "باید دانست که خلق ایزدی ما تنها نیستند. ما همان‌طور که از آن‌ها در برابر داعش محافظت نمودیم، از این به‌بعد نیز همان‌گونه خواهد بود. ما این را وظیفه اخلاقی، انسانی و ملی خود می‌دانیم"

جمیل باییک رییس‌مشترک شورای رهبری ک.ج.ک در گفتگویی با خبرگزاری فرات به موضوع اتفاقات اخیر شنگال پرداخت. باییک سخنان خود را اینگونه آغاز نمود: "امروز در خاورمیانه شاهد جنگ بزرگی هستیم. در نتیجه این جنگ، توازنات قبلی به‌کلی از میان رفت. هنوز توازنات و ستاتو‌های جدید به‌کلی نیز درست نشده‌اند و برای درست شدن آن‌ها، تمامی جناح‌ها بر اساس منافع خود درحال مبارزه‌اند. در توازنات و ستاتوهای قبلی که تخریب آن‌ها را شاهدیم، کردها مورد انکار قرار می‌گرفتند و سیاست‌های نابودی آن‌ها مبنا قرار داده می‌شد. به‌همین خاطر تخریب توازنات و ستاتوهای قبلی به نفع کردها بود و کردها از آن استفاده بردند. کردها بیش از هر کس دیگری در موقعیت گذشته ضررمند شده بودند.

 

به‌واسطه برهم خوردن این توازن، کردها فرصت تاریخی‌ای را به‌دست آورده‌اند. و در این راستا برای اینکه بتوانند از این فرصت تاریخی بهره لازم را کسب نمایند و در توازنات و ستاتوی جدید جای بگیرند، باید مبارزات خود را وسیع‌تر نمایند و هر روزه آن را گسترده‌تر نمایند. همان‌طور که امروز نیز مشاهده می‌کنیم کردها با گذشت زمان هر روز به نیرویی قانونی و پیشاهنگ تبدیل می‌شوند.

 

هرچقدر که مبارزات کردها گسترش یابد، پیشرفت‌ها نیز به همان مقدار خواهد بود و به همان اندازه نقش پیشاهنگی را بر عهده خواهند گرفت؛ در مقابل به همان اندازه خطر برای کردها نیز افزایش می‌یابد. البته خطراتی که هم‌اکنون روی می‌دهند، در مقابل پیشرفت‌هایی که کردها می‌توانند برای خود و منطقه بدست آورند، بسیار کم و ضعیف هستند. چنین خطراتی اگر از طرف دشمنان خلق کرد و اشغالگران به اجرا گذاشته می‌شوند تنها یک علت دارد و آن‌هم عدم اتحاد خلق کرد است. بدین معنی که اگر کردها اتحاد ملی خود را درست نمایند و کنگره‌ای ملی تأسیس نمایند، اشغالگران نمی‌توانند هیچ خطری را متوجه کردها نمایند.

 

کردها با عدم اتحاد خود، در این فرصت تاریخی راه را بر این خطرات می‌گشایند و لازم است که این خطر را از میان بردارند. در ‌صورت متحد شدن هیچ‌کسی نمی‌تواند برای کردها خطری را درست نماید. در آن‌صورت کردها در تمامی بخش‌های کردستان و منطقه می‌توانند آزادی خود را بدست آورند و نقش تاریخی خود را ایفا نمایند. دولت اشغالگر ترکیه نیز در این بین برای اینکه کردها اتحاد خود را درست ننمایند و جنبش‌شان پیشرفت ننماید، تمامی تلاش‌های خود را بکار می‌گیرد. به‌همین خاطر، در این موضوع که چگونه بتواند اتحاد کردها را از از بین ببرد، در میان آن‌ها اختلاف بیافکند و بجای مبارزه در برابر دشمن با یکدیگر درگیر شوند، تلاش‌ةای خود را بیشتر می‌کند. [دولت ترکیه] تمامی سیاست‌های داخلی و خارجی خود را بر اساس ضدیت با کردها انجام می‌دهد. در این باره نیز هر روز به‌صورت آشکارا نیات خود را بر زبان می‌آورند و به کردها حمله‌ور می‌شوند.

 

در تمامی بخش‌ها بر این اساس که چگونه در میان کردها تفرقه بیاندازد، آن‌ها را به دشمنی و جنگ با یکدیگر ترغیب نماید و این فرصت تاریخی را از آن‌ها سلب نماید، هم‌اکنون در تلاشند. بر همین اساس است که به روژاوا، باشور و باکور حمله‌ور می‌شود. اگر در باکور کردستان ه.د.پ را با چنان شدتی سرکوب نمودند، نمایندگان آن‌ها را بازداشت و به زندان افکندند، شهرداری‌ها را غضب نمودند و قیم‌های خود را در آن‌ها مستقر نمودند، کردها را از شهرداری‌ها اخراج نمودند، کردها را آواره نمودند، شهرهای آن‌ها را تخریب و می‌سوزانند، خانه‌ها و زمین‌های آن‌ها را غصب می‌نمایند، انسان‌ها را به زندان می‌افکنند، می‌کشند و شکنجه می‌نمایند، آکادمیسین‌های آن‌ها را از سر کار اخراج می‌نمایند و بسیاری کارهای دیگر، تنها بدین خاطر است که سیاست نابودی کردها را مبنا قرار داده‌اند. اعلام و تداوم وضعیت اضطراری نیز در همین رابطه است.

 

مسعود بارزانی نباید در این شرایط به ترکیه می‌رفت

رییس‌مشترک شورای رهبری کنفدرالیسم جوامع کردستان در ادامه اظهارات خود اذعان داشت: "دولت ترکیه برای اینکه سیاست نابودی کردها را به انجام برساند، قانون را از میان برداشته است و بر اساس خواسته و آن‌طور که دلش می‌خواهد با کردها برخورد می‌نماید. [دولت ترکیه] برای تداوم اقتدار خود درحال برگزاری یک رفراندم است و برای اینکه درآن موفق شوند، تمامی فرصت‌ها را بکار می‌گیرند. در این بین، سیاست‌های خود در برابر کردها را نیز انجام می‌دهند. هم‌چنین سیاست‌های مشابهی را در قبال دمکرات‌های ترکیه نیز انجام می‌دهند و این سیاست‌ها را روزبه‌روز تعمیق می‌بخشند.

 

درست درهمین شرایط "کاک مسعود" به ترکیه سفر می‌کند. درحالی که وی نباید در این شرایط به ترکیه سفر می‌کرد. بدین دلیل که سفر وی درست در این برهه، تماماً در خدمت اردوغان و باغچَلی [رییس حزب ملی‌گرای ترکیه و هم‌پیمان اردوغان] قرار می‌گیرد و نوعی خدمت نمودن به آن‌هاست. ما مخالف سفر بارزانی به ترکیه و دیدارهای وی نیستیم. ولی نباید فراموش کرد که ترکیه هم‌اکنون در شرایط حساسی قرار دارد. سفر در این مرحله، دیدار با اردوغان و آ.ک.پ و از همه مهم‌تر، تعریف نمودن از اردوغان قبل از سفر به‌هیچ‌وجه درست نیست و هیچ‌وقت در خدمت خلق کرد قرار نمی‌گیرد. بلکه برعکس، تماماً در خدمت ارودغان – باغچلی قرار می‌گیرد تا بتوانند رفراندم را به‌نفع خود به پایان برسانند. کسب موفقیت در رفراندم درست به‌معنی  و در خدمت قتل‌عام کردهاست. سوال اینجاست که چرا "کاک مسعود" درست در این موقع به ترکیه سفر می‌کند و از این سیاست پیشتیبانی می‌کند؟

 

سفر بارزانی [به آنکارا] در این شرایط می‌تواند نارضایتی‌هایی را که در میان خلق کرد برابر اردوغان و باغچلی درست شده است را نرم نماید و اعمالی که این اشخاص برضد کردها انجام داده‌اند را مشروع جلوه دهد. به‌همین دلیل ما راضی نبودیم که بارزانی در این موقع به ترکیه سفر کند.

 

سفر را انجام داد و وقتی که برگشت نیز زمان زیادی طول نکشید که ترک‌ها به مواضع کردها در منبج و روژاوا حمله نمودند. در شنگال نیز به‌همین ترتیب؛ کسانی که ترکیه و پ.د.ک آن‌ها را آموزش داده بودند و نیز تأمین مالی و تسلیحاتی‌شان را برعهده گرفته بودند، به خانه‌سور حمله کرده و آن‌ جنگ را افروختند. در آنجا بسیاری شهید شدند. و این بدین معنی‌ست که جنگ در خانه‌سور دقیقاً پس از سفر بارزانی به آنکارا و دیدار با اردوغان انجام گرفته است. این موضوع هم در میان کردها و هم در عرصه بین‌المللی شکی را برانگیخت که "این موضوع در آنکارا برنامه‌ریزی شده است و برضد کردها پلان‌هایی در جریان است". آری، چنین گمانه‌زنی‌هایی درست شد و اگر "کاک مسعود" و پ.د.ک می‌گویند که رفتن‌شان به آنکارا، بخشی از برنامه ترکیه نیست، باید نیروهای خود را در کوتاه‌ترین زمان از شنگال به عقب برگردانند. اگر نیروهای خود را برگردانند، ما کردها و تمامی عرصه بین‌المللی باور خواهیم نمود که این مسئله با سفر بارزانی به آنکارا در ارتباط نیست. اگر آن‌ها بخش از این نقشه نیستند، به تمامی کردهایی که وجدانی به مسئله می‌نگرند و واقعاً دلسوز خلق کرد هستند نشان دهند که "بارزانی و پ.د.ک بخشی از این پلان نیستند". هم‌خلق کرد و هم افکار عمومی بین‌المللی می‌خواهند که این راستی را مشاهده نمایند. در غیر این‌صورت همه به این نتیجه خواهند رسید که این امر یک پلان برنامه‌ریزی شده از طرف ترکیه است و پارتی نیز بخشی از آن است.

 

جمیل باییک با تأکید بر اینکه "درصورت ادامه این روند، هم پ.د.ک و هم خلق کرد با ضرر مواجه خواهند شد"، خاطر نشان ساخته که "دولت فاشیست و اشغالگر ترکیه با این اعمال درصدد است تا این فرصت تاریخی را از دست کردها خارج نماید تا آن‌ها دستاوردی را از این شرایط [خاورمیانه] بدست نیاورند".

 

دولت ترکیه مایل است کردها برعلیه یکدیگر بجنگند نه برضد دشمنان خود

رییس‌مشترک ک.ج.ک اعلام کرده که "دولت ترکیه به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهد که شاهد اتحاد کردها شود و هم‌چنان تمایل دارد که کردها را از درون با یکدیگر درگیر نماید. آن‌ها درصدداند تا به‌این شیوه پیشرفت کردها را متوقف نماید. آن‌ها بر روی این پروژه تمرکز کرده‌اند. در مقابل لازم است که [جریان‌های سیاسی] کردها در هر بخشی که حضور دارند و به‌خصوص در باشور کردستان، پلان‌های دولت ترکیه که برضد کردها صورت می‌گیرد را به‌ روشنی ببینند و هوشیار باشند که ناخواسته به بخشی از این پلان‌ها تبدیل نشوند. لازم است که کردها در مقابل این سیاست نارضایتی خود را نشان دهند، با خلق خود همراه شوند و برای اتحاد ملی و کنگره ملی کرد تلاش نمایند. و هم‌چنین باید نیروهایی که به شنگال و خانه‌سور فرستاده شده‌اند، عقب‌نشینی کنند.

 

اگر آن‌ها عقب‌نشینی نکنند، ما هم باور می‌کنیم که پ.د.ک در نقشه‌هایی که برضد شنگال، روژاوا و پ.ک.ک در جریان است جای نمی‌گیرند. در آن‌صورت می‌تواند با ایزدی‌ها، نهادهای‌شان و مسئولانشان نشست برگزار کرده مشکلات را چاره‌یابی نمایند. ما نیز در این‌باره همکاری خواهیم نمود. اگر چنین نکنند، واضح است که در نقشه آنکارا جای گرفته‌اند، هدف آن‌ها جنگ است و نمی‌خواهند که ایزدی‌ها با اراده، هویت و ارزش‌های خود در شنگال زندگی نمایند. این عمل بدین‌ معنی‌ست که آن‌ها قصد دارند ستاتویی که ایزدی‌ها سعی در درست نمودن آن هستند را نابود کنند.

 

باییک به موضوع روژاوا و اعلام این موضع از طرف پ.د.ک که "در روژاوا دخالت خواهند نمود" اشاره کرده و گفته است: "آن‌ها قصد دارند با همکاری ترکیه در روژاوا دخالت نمایند. در آن‌صورت پ.د.ک از این سیاست خود ضررهایی را متحمل خواهد شد. کردها هیچ‌وقت این سیاست را قبول نخواهند کرد. به این دلیل که کردها هم‌اکنون خواستار یکپارچگی، اتحاد ملی و کنگره ملی هستند".

 

رییس‌مشترک ک.ج.ک در ادامه اظهارات خود در مورد اتحاد ملی کردها و ضرورت تأسیس کنگره ملی گفته است: "اگر کردها بتوانند این خطر را از میان بردارند، می‌توانند فرصت تاریخی‌ای را بدست آورند. کردها هم‌اکنون این را طلب می‌کنند و منتظر آن هستند. ودر واقع است که همه جریان‌های سیاسی کرد نیز به این موضوع گوش فرا دهند و آن را انجام دهند. کسانی که به این کار راضی نشوند، مشخص است که برضد اتاحد کردها قد برافراشته‌اند و هدف آن‌ها خدمت به اشغالگران است. امری که خلق کرد به‌هیچ وجه آن را قبول نخواهد کرد.

 

لازم است خلق ایزدی ما نیز مطمئن باشد که ما در کنار آن‌ها ایستاده‌ایم. هم‌چنانکه ما در مقابل داعش از آن‌ها محافظت نمودیم، از این به‌بعد نیز از آن‌ها محافظت می‌نماییم؛ این وظیفه وجوانی، انسانی و ملی ماست. لازم است که تمامی [نیروهای] کرد به پاسداری از ایزدی‌ها برخیزند. پاسداری از ایزدی‌ها، پاسداری از خود و انسانیت است. و در عوض حمله به ایزدی‌ها، حمله به تمامی کردهاست. ایزدی‌ها ریشه کردها را تشکیل می‌دهند. اگر کردها می‌خواهند که از خود پاسداری نمایند، از آینده خود پاسداری نمایند، آزادی خود را بدست آورند و خود را به زندگی‌ای آزاد و دمکراتیک برسانند، لازم است که هم‌اکنون از ایزدی‌ها پاسداری نمایند.

 

خلقی مظلوم‌تر از خلق ایزدی وجود ندارد، آن‌ها برضد هیچ کسی نیستند و چیزی از کسی را نه طلب می‌کنند و نه سلب خواهند کرد. ایزدی‌ها در ۳ آگوست [منظور زمان حمله داعش به شنگال و ترک منطقه توسط نیروهای پ.د.ک]وضعیت تاریخی‌ای را پشت سر گذاشتند. نه عراق و نه حکومت اقلیم از آن‌ها پاسداری نکردند. آن‌ها را تنها گذاشتند تا قتل‌عام شوند. اگر پ.ک.ک و ی.پ.گ نبود، آن‌ها با قتل‌عام گسترده‌ای مواجه می‌شدند. در آن‌صورت داعش به تمامی شنگال را تصرف می‌کرد و آن برای کردها یک شرم بسیار بزرگ بود و کردها بار دیگر نمی‌توانستند به شنگال پای بگذارند. اما پ.ک.ک در مقابل شنگال ایستاد و نگذاشت که داعش به تمامی به اشغال داعش درآید. پ.ک.ک از ایزدی‌ها پاسداری نمود. امروز نیز می‌بینیم که ایزدی‌ها با اراده و هویت خود، بار دیگر ارزش‌های خود را می‌آفرینند. به‌همین خاطر اکنون وظیفه همه این‌ست که از ایزدی‌ها پاسداری نمایند.

 

باید پرسید که ایزدی‌ها چه می‌خواهند؟ هدف آن‌ها این‌ست که از سرزمین خود (شنگال) دفاع نمایند. دقیقت مسئله این‌ست. ولی آن‌ها سعی دارند تا حکومت خود را بر سر ایزدی‌ها درست کنند. ولی مسئله شنگال و ایزدی‌ها، تنها مسئله یک حزب و تنها مسئله باشور[کردستان] نیست. مسئله ایزدی‌‌ها در ورای مسئله احزاب است و مسئله‌ای مربوط به تمامی کردستان است. این مسئله، یک مسئله انسانی‌ست. به‌همین دلیل لازم است که تمامی کردها و انسان‌ها از ایزدی‌ها حمایت نمایند تا آن‌ها بتوانند زندگی خود را اداره نمایند و از خود محافظت کنند. در آن‌صورت، این مسئله نهایتاً به سود پ.د.ک و باشور کردستان و هم‌چنین به‌سود انسشانیت خواهد بود.

 

با این تفاصیل، فراخوان من این‌ست: "پ.د.ک سریعاً نیروهایی را که به آنجا اعزام کرده به عقب برگرداند و تمامی کردها نیز این را از پ.د.ک طلب نمایند. ما خواهان آن نیستیم که [میان ما و پارتی] جنگ روی دهد و دو دستگی درست شود. ما خواهان آنیم که ملت [یکپارچه] کرد، اتحاد کرد و کنگره [ملی] کرد درست شود. ما اجازه نخواهیم داد که به ایزدی‌ها حمله شود. نهادها و سازمان‌های بین‌المللی نیز لازم است که از ایزدی‌‌ها پشتیبانی کنند. ما بار دیگر به پ.د.ک می‌گوییم که نیروهای خود را به عقب برگرداند و در مقابل نیز اگر کردها در عرصه بین‌المللی بر مواضع انسانی و وجدانی خود اصرار نمایند، پ.د.ک مجبور خواهد شد که از شنگال عقب‌نشینی کند.

 

در آن‌صورت خواهیم توانست که مسئله را از راهکارهای سازنده چاره‌یابی نماییم. به همین مناسبت من درود خود را به تمام خلق ایزدی می‌فرستم و به آن‌ها اطمینان می‌دهم که شما تنها نیستید و نباید در مقابل کسی سر تعظیم فرود بیاورید و هم‌چنان بر خودمدیریتی خود، آینده خود، هویت خود، شرافت خود، ارزش‌های خود و دین خود اصرار بورزید. اگر شما از ارزش‌های خود پاسداری نمایید، کسی نمی‌تواند شما را از بین ببرد و از شما استفاده سیاسی ببرد. من در برابر تمامی شهدایی که تقدیم [راه آزادی خود] نموده‌اید، سر تعظیم فرو می‌آورم و احترامات خود را ادا می‌نمایم.