جنگ در شنگال ابعاد گسترده‌ای به‌خود می‌گیرد

تنها دو روز پس از سفر مسعود بارزانی رییس عشیره‌ بارزانی به آنکارا، مزدوران وابسته به وی و دولت ترکیه، تحرکات تازه‌ای را در شنگال آغاز نمودند که نهایتاً از صبح امروز باعث وقوع جنگ میان این مزدوران و نیروهای ی.ب.ش شده است

تنها دو روز پس از سفر مسعود بارزانی رییس عشیره‌ بارزانی به آنکارا، مزدوران وابسته به وی و دولت ترکیه، تحرکات تازه‌ای را در شنگال آغاز نمودند که نهایتاً از صبح امروز باعث وقوع جنگ میان این مزدوران و نیروهای ی.ب.ش شده است

 

دیروز حدود ۵۰۰ نفر از این مزدوران با ادوات زرهی قابل توجهی به منطقه خانه‌سور در مرز شنگال و روژاوای کردستان وارد شدند که پس از عدم توجه به اخطارهای ی.ب.ش، درگیری‌ها از صبح امروز شروع شد. تنها چند ساعت پس از شروع درگیری‌ها در شنگال مبارزان ی.ب.ش و ی.ژ.ش با حملاتی غافلگیرانه تعداد قابل توجهی از ادوات نظامی این نیروها را منهدم نمودند.

 

آخرین خبرها از شنگال حاکی‌ست که جنگ هم‌اکنون پایان یافته است اما این "آتش‌بس" بسیار شکننده می‌باشد و خبرهای ضدالنقیضی از درگیری‌های پراکنده به گوش می‌رسد. ناظران بر این باورند که این درگیری‌ها در نتیجه هم‌پیمانی جدید بارزانی و حزب عدالت و توسعه در مورد اتفاقات منطقه می‌باشد و دولت ترکیه از این اقدام چند هدف را دنبال می‌کند:

 

۱. نیروهای ق.س.د هم‌اکنون درحال تصرف پایگاه‌های داعش در سوریه می‌باشند و ترکیه از کنترل شهرهای دیروالزور و رقا به دست نیروهای کرد نگران است.

۲. ترکیه ایجاد سیستم خودمدیریتی در شنگال را به‌عنوان زنگ خطری برای خود قلمداد می‌کند.

۳. تبهکاران وابسته به ترکیه که هم‌اکنون در موصل در صفوف داعش می‌جنگند، با محاصره این شهر در تنگنا قرار گرفته‌اند و احتمال محاصره و نابودی آن‌ها به‌طور کامل می‌رود.

 

به دلایل فوق، ترکیه و بارزانی سعی دارند تا با افروختن جنگ با نیروهای ی.ب.ش، اولاً تمرکز نیروهای ق.س.د و ائتلاف بین‌المللی را از رقا و دیرالزور به نقطه دیگری معطوف نمایند. دوم اینکه با توسعه این جنگ، کریدور [گذرگاهی] برای نیروهای وابسته به خود در موصل ایجاد نماید و سومین مورد که شاید مهم‌ترین علت افروختن چنین جنگی باشد، تلاش برای از بین بردن خودمدیریتی‌های دمکراتیک ایزدی‌ها در شنگال است. دولت ترکیه و به موازات آن حزب دمکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی، پروژه خودمدیریتی دمکراتیک را خطری بالفعل برای سیاست‌های تمرکزگرایانه خود می‌دانند و چنین می‌پندارند که با افروختن جنگ در شنگال، می‌توانند که از نهادینه شدن این سیستم در شنگال و قبول آن توسط دولت مرکزی عراق جلوگیری به‌عمل آورند.

 

اما باتمام این تفاصیل، به‌نظر می‌رسد که نیروهای دفاع ذاتی در شنگال (ی.ب.ش و ی.ژ.ش) قصد کوتاه آمدن و تسلیم شدن در برابر این سیاست‌ها را ندارند. نیروهای ایزدی به تندی در برابر این حملات پاسخ داده و اعلام کرده‌اند که برای حفاظت از شنگال آماده‌اند.