قتل‌عام طبیعت هر روز در حال گسترش است. کوردستان در رأس مناطقی قرار دارد که در آن‌ها قتل‌عام طبیعت رخ می‌دهد. تخریب طبیعت که در محور سیاست‌های امنیتی دولت صورت می‌گیرد، با ساخت سدها، نیروگاه‌های برق‌آبی، نیروگاه‌های حرارتی، پادگان‌ها (قلعه‌های نظامی)، برج‌های امنیتی، فعالیت‌های معدنی و آتش‌سوزی جنگل‌ها ادامه دارد. این وضعیت به طور جدی بر ساختار اکولوژیکی، اقتصادی و اجتماعی منطقه تاثیر گذاشته و همچنان نیز ادامه دارد. این پروژه‌ها نه تنها از نظر استفاده از منابع طبیعی، بلکه به عنوان یک سیاست جنگ ویژه علیه مردم کورد نیز به اجرا گذاشته می‌شوند.

زکی کانای، فعال محیط زیست، درباره تخریب ایجاد شده در پی قتل‌عام طبیعت در کوردستان با خبرگزاری فرات (ANF) صحبت کرد و اظهار داشت:

«غلبه سرمایه‌داری وحشی در سال‌های اخیر در سراسر جهان و روش‌های جنگ ویژه‌ای که به کار گرفته شده، این جغرافیا را در تنگنا قرار داده است. جنگ‌ها همیشه این منطقه را هدف قرار داده‌اند. زیرا این سرزمین‌ها حاصلخیز هستند. مردمی که در اینجا زندگی می‌کردند، به یمن کشاورزی محصولات کافی برای خود تولید می‌کردند.

امروز اما روستاهای مردمانی که در این جغرافیا زندگی می‌کنند تخلیه شده است. تلاش زیادی برای غیرمسکونی کردن این سرزمین‌ها صورت گرفته است. وقتی یک سد یا یک نیروگاه برق‌آبی ساخته می‌شود، نه تنها روستاییان آواره می‌شوند؛ بلکه اکوسیستم تمام موجودات زنده‌ای که در آنجا زندگی می‌کنند نیز تخریب می‌شود. پیوندهای مردم با خاک، سنگ و درختانی که هزاران سال حافظه خود را در آن‌ها جای داده‌اند، زندگی ثابت را آغاز کرده‌اند و تولید کرده‌اند، می‌خواهند قطع شود؛ می‌خواهند این حافظه پاک شود.

یکی دیگر از دلایل این غارت، تمایل آنها به کالایی کردن آب است. در عین حال می‌خواهند این جغرافیا را تکه‌تکه کرده و از یکدیگر جدا کنند. با ساخت موانع آبی بین مناطق و سکونت‌گاه‌های مختلف، سعی در منزوی کردن مردم از یکدیگر و قطع ارتباط دارند.

مهم‌تر از همه، هدف اصلی هیچ یک از این‌ها تولید برق نیست. در مناطقی که رودخانه دجله از آن‌ها می‌گذرد، هیچ مکانی بدون نیروگاه برق‌آبی باقی نمانده است. اخیرا نیز ساخت یک سد در حوضه سریم برنامه‌ریزی شده بود، اما در حال حاضر با حکم دادگاه متوقف شده است. با این حال، تهدید سد در جغرافیای ما همچنان ادامه دارد.»

تخریب با اکتشافات معدنی بُعد جدیدی به خود گرفت

زکی کانای با بیان اینکه با اکتشافات معدنی، تخریب طبیعت در کوردستان بعد جدیدی به خود گرفته است، گفت:

«غارت طبیعت که با پروژه‌های سد و نیروگاه برق‌آبی در جغرافیای کوردستان انجام می‌شود، اکنون به پایان خود نزدیک شده است. اما در حال حاضر با خطرات بزرگتری روبرو هستیم. تخریب طبیعت، به ویژه به دلیل تلاش‌های اکتشاف نفت و معادن، به بعد دیگری کشیده شده است.

در نتیجه اکتشافات معدنی، امروز ده‌ها روستا در معرض تهدید قرار دارند. زمین‌های روستاییان بدون رضایت آن‌ها تصرف شده و این زمین‌ها به شرکت‌ها واگذار می‌شود. مردم به این وضعیت واکنش نشان می‌دهند، اما شرکت‌ها تقریبا دولتی شده‌اند. در ترکیه و جغرافیای کوردستان، فعالیت‌های معدنی بدون هیچ گونه احترامی به طبیعت و انسان، وحشیانه ادامه می‌یابد.»

سازماندهی مهم است

کانی با تاکید بر اهمیت سازماندهی در برابر قتل‌عام طبیعت، اظهار داشت: «مردم کورد، مردمی بودند که با کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کردند. در دهه ۱۹۹۰، حدود ۳ هزار روستا تخلیه شد و مناطق روستایی تقریبا به طور کامل از بین رفت. اما اخیرا به دلیل بحران اقتصادی، مردم دوباره به روستاها بازگشته‌اند. این بازگشت‌ها به زندگی روستایی جان تازه‌ای بخشید. اکنون می‌خواهند این احیا را دوباره سرکوب کنند و روستاییان را بار دیگر آواره کنند. در برابر این، ما باید واکنش خود را همیشه و در همه جا نشان دهیم. همه، به ویژه سازمان‌های جامعه مدنی، باید تحت یک چتر مشترک گرد هم آیند، سازماندهی شوند و در برابر این قتل‌عام طبیعت بایستند.»