مه، ماه شهیدان؛ از سینان جمگیل تا حقی کارر + [ویدیو]
ماه مه، ماه جانباختن انقلابیون بزرگی در کردستان و ترکیه است
ماه مه، ماه جانباختن انقلابیون بزرگی در کردستان و ترکیه است
ماه مه، ماه جانباختن انقلابیون بزرگی در کردستان و ترکیه است
پ.ک.ک به همین دلیل، سال ۱۹۸۱ در اولین کنفرانس خود، مه را ماه شهیدان نامگذاری کرد.
فرهاد کورتای، نجمی اونر، اشرف آنییک و محمود زنگین چهار جوان آپویی بودند که هفدهم مه ۱۹۸۲ در زندان شهر آمد خود را به آتش کشیدند تا نشان دهند تحت شکنجه بازجویان تسلیم نمیشوند.
آنچه به عنوان "شب چهارتن" در تاریخ کردستان ثبت شد، رمز مقاومتی بودی که از زندان آمد به کوهستانهای این سرزمین رسید.
و شخصیتی که سر میداد اما سِر نمیداد؛ ابراهیم کایپاککایا..
او که علیه انکار کردها و ستمگری حکومت ترکیه مقاومت میکرد در هجدهم مه ۱۹۷۳ در زندان آمد، زیر شکنجه به قتل رسید.
اما افکار و آوازه مقاومت او تا به امروز زنده است.
و حقی کارر، فرزند قهرمان و انقلابی دریای سیاه.
حقی کارر از مسببین تأسیس پ.ک.ک و شخصی که باور داشت رهایی ترکیه از مسیر آزادی کردستان میگذرد.
کسی که عبدالله اوجالان موسس پ.ک.ک از او به عنوان روح پنهان خود یاد میکند.
حقی کارر ۱۸ مه ۱۹۷۷ در دیلوک به قتل رسید.
قاتلان حقی کارر میخواستند راه او پایان بگیرد اما آپوییها، پ.ک.ک را به روزهای کنونی رساندند.
هجدم مه ۱۹۷۶ هم سالگرد قتل فوضی آلانسوی طی حملات نژادپرستانه در آنکاراست. در آنزمان گروهی از آپوییها پیکر او را به زادگاهش، پرسوس از توابع رحا منتقل کردند و مراسم خاکسپاری با ادای احترام برگزار شد.
و خلیل چاوگون که نوزدهم مه ۱۹۷۸ در منطقه هیلوان از توابع رحا با همکاری مزدوران محلی و پلیس ترکیه به قتل رسید.
به دنبال جانباختن خلیل چاوگون بود که آپوییها به ضرورت مبارزه با ساختارهای فئودال همدست حاکمیت بیش از گذشته پی بردند.
سینان جمگیل، قادر مانگا و آلپآسلان اوزودوغان از بنیانگذاران ارتش آزادیبخش خلق ترکیه نیز در ۳۱ مه ۱۹۷۱ طی جنگی در کوه نورهاک جان خود را از دست دادند.
۹ مه ۲۰۱۰ بود که شیرین علمهولی و علی حیدریان اعضای پژاك، فرزاد کمانگر معلم انقلابی و فرهاد وکیلی بهمراه مهدی اسلامیان عضو تشکیلات تندر در زندان اوین ایران اعدام شدند.
فرزاد کمانگر در نامه وداعش نوشته بود میخواهد پس از مرگ، قلبش در سینه کودکی بتپد.
بگذارید قلبم در سینه کسی بتپد مهم نیست با چه زبانی صحبت کند یا رنگ پوستش چه باشد فقط کودک کارگری باشد تا زبری دستان پینه بسته پدرش، شراره طغیانی دوباره در برابر نابرابریها را در قلبم زنده نگهدارد.