مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان با انتشار نامه‌ایی سرگشاده به حسن روحانی، خواستار روشن شدن جایگاه آیین یاری در قانونی اساسی ایران شدند

این مجمع در نامه خود از به بن‌بست رسیدن تمام تلاشها در دوره اول ریاست جمهوری برای ملاقات با ایشان خبر داده است و اعلام کرده‌اند: «حال که دیگر امیدی به رسیدن فریادمان به گوش دولت تدبیر و امید نداریم؛ از آن جا که همیشه در ناامیدی بسی امید است، تدبیر خود را در آن میبینیم که این نامه را به صورت سرگشاده روانه ی حضورتان نماییم»

 

 

در آغاز نامە سرگشادە بە حسن روحانی، مجمع مشورتی فعالان یارستان از دوختن لب بە نشانە اعتراض سخن بە میان آوردە و دلیل این اقدام را اینچنین بیان کردەاند:" بلکه فریاد سکوتشان را با دهانی بسته به گوش مخاطبانشان برسانند. دریغا و شگفتا که دنیا صدای مظلومیت ما را شنید مگر دولتمردان خودمان! اخیراً هم که در سفر انتخاباتی شما، باز به ما ناراضیان و معترضان اجازه ی کمترین دیداری برای عریضه یا گفتاری ندادند."

 

 

مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان از بە حاشیە راندن جامعە یاری از سوی رژیم جمهوری اسلامی خبر دادەاند. در این رابطە آمدە است:"جناب آقای رئیس جمهور، جامعه ی یارسان در این چند دهه، همواره در معرض سیاستهایی قرار گرفته است که نتیجه ی آن رانده شدنِ این مردم به حاشیه و عدم دسترسی آنان به قدرت و ثروت و منزلت بوده است. سیاستهایی که با توسل به قانون و بخشنامه و… به قصد دست کشیدن یارسان از آیین و فرهنگشان اعمال و با تنگ نظریهای مسئولان محلی عجین شده است. در دولت اصلاحات نیز به رغم بالاترین میزان مشارکت مردم یارسان در حمایت از آن، باز تغییر چشمگیری در سیاستهای تبعیض آمیز حکومت نسبت به ما ایجاد نگردید. (جز در تعدیل شرایط ورود به دانشگاه و تغییری در لحن و کلام که اندکی از طرف قوه ی مجریه ملایمتر شد.) در دولت تدبیر و امید نیز بدون تعارف باید بگوییم: عملاً تدبیری که امیدی واقعی در دلهایمان ایجاد کند، ندیدیم؛ حتی در منشورِ اجرا نشده ی حقوق شهروندی."

 

این مجمع مشکل اصلی خلق یاری را فقدان جایگاە آنان در قانون اساسی می‌داند و خاطرنشان کردەاند:" جناب آقای روحانی، یقیناً نباید بی اطلاع باشید که در آستانه ی انتخاباتِ سال ۱۳۹۲ سه نفر از جوانان یارسان در اعتراض به وضعیت اسفبار جاری، در مقابل مجلس و نهادهای دولتی تن خویش را به آتش کشیدند و جان باختند. و یا چه بسا شنیده باشید که سربازانی از یارسان به علت توهینها و فشارهایی که به خاطر دینشان بر آن ها تحمیل شد، خودکشی کرده اند. همچنین احتمالاً میدانید که هزاران نفر از فرزندان یارسان چاره ی خود را در ترک وطن دیده اند و آواره ی دیار غربت شده اند.

 

 

مسلماً، نتایج ناگواری که از سیاستهای تبعیض آمیز جاری ناشی میشود، امنیت و آسایش جامعه را در معرض تهدید قرار میدهد و کنترل اوضاع را دشوار میکند.

 

مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان در ادامە نامە بە حسن روحانی پیشنهاداتی را ارائە کردە و خواهان عمل بە آنان شدەاند.

 

۱ ـ ضمن رایزنی با مقامات عالی نظام، جایگاه آیین یاری (اهل حق) در قانون اساسی روشن شود.

 

۲ ـ به عنوان اقداماتی عاجل و اورژانسی، قانون گزینش مصوب سالهای ۱۳۷۴ و ۱۳۷۵ در جهت اعاده ی حقوق یارسان به آنها اصلاح گردد.

 

۳ ـ توصیه ی جنابعالی در دور اول ریاست جمهوری به مقامات استانهای یارسان نشین در خصوص استخدام مردم یارسان و سپردن مدیریتها به آنان به

صورت دستورعمل به وزارتخانه ها ابلاغ گردد و نهادی با مشارکت منتقدینِ شرایط موجود، برای اجرایی شدن بخشنامه های مزبور تشکیل شود.

 

۴ ـ بیانیه‌ی انتخاباتیِ ۱۰ ماده ایِ اقوام و مذاهب، به صورت کامل به اجرا درآید.

 

۵ ـ موضوع حقوق اقلیت ها از حوزه ی امنیتی خارج شود و در حوزه های حقوقی و سیاسی و فرهنگی قرار بگیرد.

 

۶ ـ مشاوران رئیس جمهور در زمینه ی اقلیتهای قومی و مذهبی، از میان خود آنها و ترجیحاً از شخصیتهای شناخته شده ی سیاسی و حقوقی و فرهنگی و آزاداندیش انتخاب شده و به صورت کارگروه عمل نمایند.

 

۷ – با توجه به اینکه مناطق یارسان نشین غرب کشور به علت عوارض جنگ هشت ساله و تبعیضهای دراز مدت، حتی نسبت به مناطق محروم همسایه دچار توسعه نیافتگی شدید است، برای جبران بخشی از این عقب ماندگیها منابع و امکانات ویژه ای تخصیص داده شود.

 

۸ ـ رئیس جمهور محترم با نمایندگان مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان به عنوان بخشی از ناراضیان از وضعیت موجود ملاقات نماید، تا راه حلها و سخنانشان را بدون واسطه بشنود و پاسخگوی مطالبات آنان باشد.

 

خاطرنشان می‌شود کە «مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان» نام تشکلی از پیروان آیین یاری است که در سال ۱۳۹۲ با هدف «حفظ هویت آیینی»، «رسیدن به آشتی ملی»،«کسب آزادی»، «حق برابری با سایر شهروندان» و «رفع تبعیض‌های همه جانبه» تاسیس شده است.