انتخابات ایران و همگرایی احزاب روژهلات در گفتگو با آمد شاهو عضو مجلس پژاک

آمد شاهو عضو مجلس پژاک در گفتگو با خبرگزاری فرات به موضوع انتخابات آتی ایران و نیز ازوم همگرایی احزاب کرد در روژهلات کردستان اشاره کرده و اعلام کرده: مثلث توازنات سیاسی در منطقه، مطالبات دمكراتیك خلق‌های ایران و...

آمد شاهو عضو مجلس پژاک در گفتگو با خبرگزاری فرات به موضوع انتخابات آتی ایران و نیز ازوم همگرایی احزاب کرد در روژهلات کردستان اشاره کرده و اعلام کرده: مثلث توازنات سیاسی در منطقه، مطالبات دمكراتیك خلق‌های ایران و سیاست انكارگرایانه‌ نظام منجر به آن شده كه پژاك با رویكردی مستقل، ریزبینانه و بدور از شتابزدگی سیاسی، اتخاذ راه سوم از سوی جامعه را برای فرارفت از دوگانه اصول‌گرایی و اصلاح‌طلبی ـ اعتدالی تحمیلی مطرح سازد و با صراحت بیان نماید كه با هر دو گزینه‌ موجود همسو نیست. متن گفتگوی خبرگزاری فرات با آمد شاهو بدین شرح است:

 

- برای شروع بحث بهتر است از وضعیت سیاسی منطقه شروع کنیم. بحران خاورمیانه هر روز ابعاد تازه‌ای به‌خود می‌گیرد و وضعیت هر روز حادتر می‌شود. به‌نظر می‌رسد جمهوری اسلامی که تاکنون خود را جزیره ثبات در خاورمیانه آشوب‌زده قلمداد می‌کرد، خود در آستانه تحولاتی بزرگ قرار گرفته است. به‌نظر شما این منطقه خاورمیانه و به‌خصوص ایران چه تغییراتی را اخیراً به‌خود دیده است؟

 

آمد شاهو: جنگ جهانی سوم در منطقه با روی كارآمدن ترامپ وارد فاز نوینی شده و بر طبق مواضع و گفته‌هایشان آشكاراست كه جنگ و شدت و بحران در منطقه حادتر و عمیق‌تر خواهد گردید. سیاست اخذ شده از جانب مدیران نظم نوین جهانی، منجر به آن خواهد شد كه آشوب و بحران بسوی كشورهایی كه تاكنون خود را جزیره ثبات نام نهاده‌اند، سوق داده شود. ایران هم یكی از همین كشورهایی است كه در طرح نوین مداخله آمریكا و متحدانش قرار گرفته و هر روز احتمال بوقوع پیویستن زلزله‌ مهیب سیاسی یا نظامی در این کشور وجود دارد. از دیگر جهات ایران در سیاست‌های خارجی خود به دلیل نادیده گرفتن احقاق و حقوق ملیت‌ها و تشدید سركوب خلق‌های ایران، در منطقه منزوی و در كام شكست لنگر خواهد زد. تحولات نوین در منطقه ایران را بر سر دو راهی قرار داده كه یا تسلیم سیاست‌های نوین نظام جهانی شود یا وارد مرحله‌ نوین، جنگی خونین با كشورهای مداخله‌گر منطقه گردد. انتخاب هر دو گزینه برای ایران جز شكست و سوق دادن بحران به داخل ایران هیچ دستاورد نوینی را در بر نخواهد داشت. چونكه نظام ایران هم در داخل كشور با موج نوین مخالفت‌ها و اعتراضات دمكراتیك خلق‌ها و ملیت‌های موجود در داخل كشور مواجه گردیده و هر یك از این خلق‌ها كه در رأس آن‌ها خلق كرد طلب حل دمكراتیك مسئله‌ ملیت خویش را دارند. در چنین وضعیتی كه تیر مداخله بسوی ایران نشانه گرفته شده، بهترین گزینه‌ برای نظام مداران ایران آن‌ست كه جویای حل مسئله‌ ملیت‌ها و مشكلات سیاسی ـ اجتماعی و اقتصادی خلق‌ها باشند. با انتخاب چنین گزینه‌ای، زمینه‌ی پیشبرد دمكراسی در ایران را ترقی خواهد بخشید و مانعی برای سوق دادن ایران بسوی فاشیزم نوین در منطقه خواهد شد.

 

- همانطور که اشاره کردید، مسئله قومیت‌ها در ایران و در رأس آن مسئله کرد، یکی از چالش‌هایی‌ست که ایران با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند. از طرفی در آینده‌ای نزدیک شاهد برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری و نیز انتخابات شوراهای شهر و روستا هستیم. به‌نظر شما جمهوری اسلامی این‌بار نیز می‌تواند به همان شیوه‌ قبلی بر مسئله سرپوش بگذارد؟

 

آمد شاهو: در چنین مرحله‌ای نظام ایران قادر به آن نخواهد بود كه مسئله‌ كرد را نادیده بگیرد؛ چون آینده‌ نظام ایران بستگی به حل مسئله‌ كرد دارد. همزمان خلق كرد در جنگ جهانی سوم به‌عنوان "خط سوم" كه سازمان ‌یافته‌ترین و نیرومندترین نیروی دمكراتیك‌ و تحول‌خواه در منطقه می‌باشد، دیگر اصرار ایران برای عدم چاره‌یابی مسئله کردها در چنین موقعیتی بی‌معنا خواهد بود. انتخابات پیش روی ریاست جمهوری و انتخابات شوراهای شهر و روستا، شانس اخیر نظام جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. اگر ایران از این شانس اخیر خویش استفاده نماید و گامی عملی برای دمكراتیزه نمودن ایران بردارد، از باطلاق دیكتاتوری و دام مرگ رهایی خواهد یافت. البته تنها كلید رهایی ایران به حل مسئله کردها و دیگر خلق‌های موجود در ایران بستگی دارد. برای همین مراحل بعدی در انتخابات از قبیل؛ رد صلاحیت‌ها، برنامه و عملكرد‌ طرف‌های مقابل این مسئله را واضح خواهد كرد كه آیا انتخابات اخیر در ایران می‌تواند به‌عنوان كلید حل مسائل در ایران تبدیل گردد یا آنكه به‌عنوان اهرم سركوب و فشار بر علیه جامعه و ملیت‌های موجود در ایران از آن استفاده خواهد شد؟ یا آنكه این انتخابات به استارت مداخله خارجی به ایران مبدل می‌گردد یا آنكه به استارت دمكراتیزاسیزن ایران مبدل خواهد گردید؟

           

- بحران در جمهوری اسلامی روزبه‌روز گسترده‌تر می‌شود. موضوع فقر، بیکاری، ناکارمدی نظام اقتصادی کنونی، و همچنین موضوع بحران‌های سیاسی و اجتماعی که گریبان جمهوری اسلامی را گرفته، چگونه می‌تواند از طریق حل مسالمت‌آمیز مسئله کرد و قبول طرح پیشنهادی پژاک به یک راهکار تبدیل شود؟

 

آمد شاهو: در این موقع بهترین راهبرد برای نظام ایران حل مسالمت‌آمیز مسئله کرد می‌باشد. چون به اعتقاد پژاك مدل خودمدیریتی دمكراتیك در روژهلات کردستان، به‌عنوان طبیعی‌ترین مطالبات دمكراتیك خلق کرد محسوب می‌گردد. برای چاره‌یابی و قبول طرح پیشنهادی پژاك در آغاز لازم است كه در درك و فهم مسائل و دیدگاه سیاسی مسئولان نظام، تحولات ریشه‌ای صورت گیرد. با گام عملی لازم است مسئله کرد و خلق‌های موجود در ایران را قبول نمایند و به هویت سیاسی و اجتماعی‌شان اقرار کنند. غیر از این، برای همگان آشكار است كه پژاك پیشرفت و ترقی و عملی‌نمودن چنین موضوعی را به‌صورتی یك‌جانبه، در تمامی ابعاد مبارزاتی‌اش ـ حق فعالیت سیاسی و اجتماعی و دفاع مشروع ـ به‌عنوان حقوق طبیعی و مشروع خلق می‌داند و در این راستا مبارزات خویش را وسعت خواهد بخشید.

 

- پژاک هم‌اکنون موضع رسمی خود را در قبال انتخابات در ایران اعلام نکرده است اما چنان می‌نماید که این حزب موضع متفاوتی را نسبت به سایر احزاب سیاسی و حتی سیاست‌های قبلی خود اتخاذ نماید. مدت بسیار کوتاهی تا انتخابات آتی (اردیبهشت ۹۶) مانده و جمهوری اسلامی هم‌چنان بر سیاست‌های انکارگرایانه خود در قبال خلق کرد و دیگر خلق‌ها مصر است. با وجود اشراف جمهوری اسلامی بر این بحران، به‌نظر شما این حاکمیت چرا همچنان بر مواضع قبلی خود اصرار می‌ورزد و سوال دیگر اینکه درصورت ادامه این روند پس از انتخابات آتی، چه مصائبی ممکن است گریبان جمهوری اسلامی را بگیرد؟

 

آمد شاهو: این یك حقیقت است كه پژاك موضع متفاوتی را نسبت به سایر احزاب و گرایش‌های ایران و روژهلات کردستان و حتی سیاست‌های قبلی خود اتخاذ خواهد نمود. چون مثلث توازنات سیاسی در منطقه، مطالبات دمكراتیك خلق‌های ایران و سیاست انكارگرایانه‌ نظام منجر به آن شده كه پژاك با رویكردی مستقل، ریزبینانه و بدور از شتابزدگی سیاسی، اتخاذ راه سوم از سوی جامعه را برای فرارفت از دوگانه اصول‌گرایی و اصلاح‌طلبی ـ اعتدالی تحمیلی مطرح سازد و با صراحت بیان نماید كه با هر دو گزینه‌ موجود همسو نیست. در این خصوص ما در روزهای آتی موضع‌گیری نهایی خویش در مورد حضور یا عدم حضور و یا نوع مشاركت اعلام می‌داریم.

 

جمهوری اسلامی  هم‌اکنون احساس می‌نماید در منطقه صاحب نیروی منسجم و سازمان‌یافته‌ وسیعی‌ست و باید برای دفاع از "دستاوردهایش"، در قبال نیروهای خارجی نرمش و در قبال نیروهای داخلی درون ایران اصرار بر سیاست سركوب‌گرایانه ‌نماید. این موضوع، در اصل وحشت نظام از وضعیت بحرانی موجود در نظام را آشكار می‌سازد كه برای برون رفت از بحران موجود، بجای حل مسالمت‌آمیز مسائل خلق‌های ایران، سیاست سركوب و انكار‌ هویت خلق‌ها را تشدید می‌بخشد. در برگرفتن چنین سیاستی پس از انتخابات آتی در ایران، سیل مداخلات را به‌دنبال خواهد داشت و نهایتاً گرداب بحران، این حاکمیت را به كام مرگ خواهد كشانید. درپیش گرفتن سیاست انکار در برابر مطالبات آزادیخواهانه و دمکراسی‌طلبانه، حاکمیت موجود را بسوی نابودی سوق خواهد داد.

 

- و اما موضوع دیگر، مسئله رویکرد تازه پژاک در مورد لزوم همبستگی و اتحاد احزاب و سازمان‌های کرد برای مقابله به سیاست‌های جمهوری اسلامی می‌باشد. در این بین سلسله دیدارهایی هم انجام گرفته است. این رویکرد تازه پژاک ناشی از چیست؟ آیا اوج‌گیری بحران سیاسی در منطقه و ایران علت اساسی این امر می‌باشد و یا اینکه موضوع اتحاد و همبستگی نیروهای سیاسی، از سیاست‌های کلان پژاک می‌باشد؟

 

آمد شاهو: پژاك موضوع اتحاد و همبستگی نیروهای سیاسی خلق کرد و خلق‌های ایران را به‌عنوان فعالیتی استراتژیک مد نظر قرار داده و تنها راه تضعیف سیاست‌های سركوب‌گرایانه‌ نظام علیه خلق‌کرد و خلق‌های موجود در ایران را بسته به ترویج چنین خط‌مشی‌ای می‌بیند. پژاك معتقد است كه برای دمكراتیزسیون ایران، کردستان به‌عنوان قلب تحولات و مركز فوران سیاست دمكراتیك در ایران می‌باشد و به‌همین دلیل، چنین موقع تاریخی ضمینه‌ اتحاد و همبستگی احزاب و سازمان‌های کرد و حتی خلق‌های دیگر ایران را فراهم گردانیده. به همین منظور پژاك برای ایجاد "جبهه‌ی دمكراتیك نیروهای روژهلات کردستان و جبهه‌ دمكراتیك خلق‌های ایران" در تلاش است. چون پژاك خود را به‌عنوان نیروی تحول‌خواه و دموكراتیك‌خواه در ایران و روژهلات کردستان تعریف نموده و مطوئناً در این بین، برای به ارمغان آوردن راهكارهای نوین مبارزاتی، نقش نوین تاریخی خویش را ایفا می‌نماید.

 

- شما تاکنون استقبال و موفقیت خود در این مرحله نوین را چگونه ارزیابی می‌نمایید؟ آیا پژاک توانسته است به اهدافی که برای خود درنظر گرفته است دست یابد؟

 

آمد شاهو: هر حزب و جنبشی كه اعتقاد به تحولات و مبانی و اصول دمكراسی داشته باشد و در این راستا گام‌های عملی بردارد، همیشه مورد استقبال خلق و نیروهای آزدایخواه قرار خواهد گرفت. بر طبق این اصل، پژاك نیز تاكنون از جانب خلق و سازمان و نیروهای آزادیخواه مورد استقبال وسیعی قرار گرفته‌. رمز موفقیت پژاك هم در این خصوص به ذهن و عمل انقلابی "خط سوم" او بستگی دارد. چون پژاك اعلام نموده كه نه به‌عنوان بخشی از سیاست‌های نظام نوین جهانی و نه براساس اهداف دولت‌ ـ ملت‌های منطقه‌ای عمل می‌نماید. بر این اساس، پژاك با در برگرفتن سیاست دمكراتیك خویش، در راستای مطالبات و خواسته‌های دمكراتیك خلق برای بنیاد نهادن ملت ـ دمكراتیك در راستای پارادایم جامعه‌ اخلاقی ـ سیاسی در ایران و روژهلات کردستان تلاش نموده و مكانیزم و پروژه‌های متفاوت و متدهای نوینی از مبارزاتی را در اولویت مبارزاتیش قرار داده و برای كسب موفقیت و آزادی خلق‌های ایران و خلق کرد مبارزات دموكراتیكش را وسیع‌تر و تشدید می‌بخشد.

 

- آیا موانع جدی‌ای سد راه اتحاد احزاب در روژهلات کردستان وجود دارد و یا اینکه این مشکلات بیشتر جنبه اختلاف‌نظرهای معمولی دارد؟

 

آمد شاهو: براساس عملكرد احزاب روژهلات کردستان، تاكنون آشكار شده است كه این احزاب براساس وضعیتی كه در آن واقع‌اند هنوز موانع جدی‌ای را سد راه خود دارند. به اعتقاد ما، تاكنون تصمیم جدی‌ای برای گام برداشتن بسوی همگرایی و همبستگی از جانب احزاب روژهلات گرفته نشده و حتی احزابی كه در آن انشقاق بوجود آمده، تا‌كنون نتوانسته‌اند مابین خویش اتحاد و همبستگی برقرار سازند و اختلافات و مشكلات مابین‌شان را حل نمایند. اصل مسئله اینجاست که نظام‌های استعمارگر در کردستان، برای تداوم حاكمیت‌شان بر خلق کرد، چنین بیماری‌ای [اختلاف و انشقاق] را رواج داده‌اند و متأسفانه این بیماری امروز به یك سرطان تبدیل شده كه در ذهنیت احزاب روژهلات به معمایی حل نشدنی مبدل گردیده. اگر تمامی احزاب و سازمان‌های روژهلات کردستان خواهان آن هستند كه در میان خلق‌شان جایگاه انقلابی خویش را بدست بیاورند و مورد ستایش خلق قرار گیرند، لازم است بسوی همگرایی و اتحاد مابین خویش گام بردارند. به‌نظر ما، اختلاف نظرهایی كه در این زمینه وجود دارد، نمی‌تواند مانع اتحاد و همبستگی مابین احزاب بشود و هرگز چنین بهانه‌ای هم از جانب خلق مورد قبول واقع نمی‌گردد. ما هم بر این معتقدیم برغم اختلافات ایدئولوژیک و سیاسی مابین احزاب، لازم است زمینه‌ گفتمان و دیالوگ مابین تمامی‌‌شان بیشتر گردد و برای مشاركت در طرح و برنامه‌های استراتژیک خلق‌شان، همگرا و متحد باشند.

 

- استقبال احزاب از این طرح پژاک چگونه بوده است؟

 

آمد شاهو: در كل استقبال احزاب روژهلات کردستان از برنامه‌ی نوین پژاك در راستای همگرایی و اتحاد و همبستگی ما بین احزاب و سازمان‌های روژهه‌لات مثبت بوده و برای برداشتن گام عملی در حال گفتگو و دیالوگ هستیم. البته ناگفته نماند كه احزاب روژهلات در خصوص پژاك دو موضع جداگانه دارند. بخشی از احزاب خواهان گفتگو و همكاری با پژاك هستند و بدین دلیل درصدد واردشدن به مرحله‌ نوینی از ارتباطات و مبارزات دمكراتیك با هم هستیم. در عین حال یك یا دو حزب دیگری هم درصدد تعمیق اختلافات با پژاك هستند و صراحتاً با دیدی تنگ كه بدور از اصول و مبانی دموكراسی‌ست، برخورد می‌نمایند. اما به‌دلیل آنكه پژاك صراحتاً آشكار نموده كه همگرایی و اتحاد مابین احزاب و سازمان‌های روژهلات اعتقاد دارد و به‌عنوان پروژه‌ای استراتژیك پیش روی خود قرار داده، به‌طور کلی از طرح پژاک استقبال خوبی به‌عمل آمده است.

 

- با توجه به شرایط حساس کنونی در منطقه و ایران که اتحاد استراتژیک احزاب روژهلاتی را می‌طلبد، آیا می‌توان در آینده‌ای نزدیک شاهد شکل‌گیری یک جبهه متحد کرد با مشارکت تمامی و یا مشارکت حداکثری احزاب روژهلاتی بود؟

 

آمد شاهو: این یك واقعیت است كه تنها راه گذار از بحران موجود در ایران و روژهلات کردستان و برقراری صلح در منطقه، به اتحاد، همگرایی و همبستگی احزاب نیاز هست. اگر نیروهای انقلابی موجود در روژهلات، درك این شرایط حساس كنونی در منطقه و ایران را داشته باشند، برای تشكیل جبهه متحد دمكراتيك کرد با مشاركت تمامی احزاب روژهلات تلاش خواهند كرد. برای تشكیل چنین جبهه‌ای لازم به تعمیق مبارزات دمكراتیك در منطقه باشيم، هر چند مبارزات دمكراتیك نیرومندتر و گسترده‌تر گردد، به‌همان اندازه هم بسوی شكل‌گیری جبهه‌ دمكراتیك و متحد کردها نزدیك خواهیم شد. کردها غیر از این راه، راه دیگری نباید در بر گیرند، چون خلق کرد امروز پیشاهنگی جنبش دمكراسی و آزادیخواهی را در منطقه برعهده گرفته است. به‌عنوان الگوی مبارزات دمكراتیكِ جنگ علیه داعش قرار گرفته؛ این دلاوری‌ها و مبارزات خستگی‌ناپذیر کردها در سوریه و روژاوای کردستان موجب شده كه به‌عنوان مركز تجمع جنبش‌های آزادیخواهی جهان قرار گیرد. اگر کردها چنین چهره‌ جهانی‌ای كسب كرده باشند، آن‌موقع امید جبهه‌ مشاركت تمامی احزاب افزایش خواهد یافت. چون هر حزبی خواهان خارج شدن از این جبهه باشد، غیر از انزوا و نابودی خویش هیچ دستاوردی را نخواهند داشت.