اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد در شاکران ترکیه در حالی پنجاه و پنجمین روز خود را آغاز کردە که اعتصاب سراسری در زندان‌های دیگر هم ادامه دارد. دولت ترکیه زندانیان را برای پایان اعتصاب غذا تحت فشار قرار داده است

زندان‌های ترکیه در چهار دهه گذشته یک بازوی اصلی مبارزه کردها در برابر فاشیسم و حکومت مرکزی بودەاند.

این فرهنگ از آغاز مبارزه پ.ک.ک تاکنون ادامه یافته. هنوز هم آوازه مقاومت انقلابیونی مانند خیری دورموش، کمال پیر، عاکف یلماز و علی چیچک در دهه هشتاد میلادی قرن بیستم بر زبان‌ها جاری‌ست.

آنها در روزهایی که خفقان و وحشت بر کردستان سایه انداخته بود و زندان‌ها شکنجە‌گاههای مخوف بودند، دست به اعتصب غذا زدند، ذره ذره آب شدند و با اهدای جان خویش گفتند که تسلیم نمی‌شوند.

مظلوم دوغان از دیگر چهرەهای معروف مقاومت در زندان‌ است. او در بیست و یکم مارس ۱۹۸۲ در حالی که برای انکار هویت خود تحت شکنجه قرار گرفته بود با چند دانه کبریک و تن خویش، آتش نوروز را روشن کرد.

 او در کردستان کاوە آهنگر زمان نام گرفته و تصاویرش در طاقچه خانە بسیاری از کردها دیده می‌شود.

طی سال‌های گذشته پ.ک.ک بارها در زندان شکست را به جمهوری ترکیه تحمیل کرده است. از جمله در سال ۲۰۱۲ صدها عضو دربند پ.ک.ک و حزب آزاد زنان کردستان "پاژک" به مدت ۶۸ روز در زندان‌های ترکیه دست به اعتصاب غذای سراسری زدند.

اعتصاب‌کنندگان خواهان رفع فشارها علیه رهبر خلق کرد عبدالله اوجالان و شروع فرایند گفتگوها برای حل مسئله کُرد بودند. بازتاب داخلی و خارجی این اقدام در آنزمان دولت ترکیه را چنان تحت فشار قرار داد که مجبور شد هیأتی از نمایندگان خود را برای دیدار با اوجالان به زندان امرالی بفرستد. اوجالان پس از آن در پیامی از اعتصاب کنندگان خواست اعتصاب خود را بشکنند و گفت آنها به هدف خود رسیدەاند.
 

دولت ترکیه اما پس از دو سال ادامه گفتگوهای صلح نهایتا خدعه کرد و اردوغان رئیس جمهوری ترکیه ضمن صدور فرمان جنگ به ارتش، گفت در کشور آنها چیزی به نام مسئله کُرد وجود ندارد. رهبر خلق کُرد نیز از آنزمان دوباره در حصر فشرده قرار گرفت و به ندرت ملاقات‌هایی با اوجالان در سلول جزیره امرالی صورت گرفته است.

اما از پنجاه و چهار روز پیش دور تازەای از اعتصاب در زندان‌ها با همان خواستەهای سال ۲۰۱۲ آغاز شده است. این اعتصاب سراسری از پانزدهم فوریه ۲۰۱۷ در زندان شاکران واقع در استان ازمیر شروع شد و به مرور زندانیان بیشتری به آن پیوستند.

زندان‌های تکیرداغ، تارسوس، بولو، آنتالیا، هاتای، سینجان، کَپسوت، دوزجه، مَنَمَن، گبزه، سیلیوری، جَیهان، کِریکلار و باندِرما، از دیگر زندان‌هایی هستند که علاوه بر زندان شاکران صحنه اعتصاب غذای زندانیان سیاسی بودەاند.

تنها یک هفته باقی مانده به برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی تغییر نظام ترکیه از پارلمانی به ریاستی، مأموران امنیتی وابسته به کاخ ریاست جمهوری دست به سرکوب شدید زندانیان اعتصابی زدەاند. گزارش‌هایی از شکنجه و ضرب و شتم زندانیان منتشر شده است.
 

حزب دمکراتیك خلق‌ها که هیأت‌هایی برای مذاکره با مقامات ترک تشکیل داده است اعلام کرده تاکنون تلاش‌ها برای رسیدگی به مطالبات اعتصاب‌کنندگان به نتیجه نرسیده است. ه.د.پ همچنین از وضعیت وخیم زندانیان اعتصابی خبر داده و گفته است با گذشتن اعتصاب غذا مرز پنجاه روز، هر لحظه امکان بروز فاجعه وجود دارد.