سخنانی که روحانی ریاست جمهوری فعلی و کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری در سالن شش هزار نفری الغدیر اورمیه ایراد کرد و برخورد با جوانان کرماشانی و اجازه ندادن به آنها برای شرکت در مراسم تبلیغاتی روحانی بیانگر نکات مهمی است که بررسی آنها خالی از لطف نیست. روحانی در این سخنرانی از سیاستهای آیندههای دولتش و رویکردهایش پرده برداشت؛ سیاستهایی که بر آینده خلقهای ایران در گستره سرزمینی ایران تأثیر خواهد گذاشت
روحانی بداند کردستان تنها سنه نیست
طبق منابع تاریخی اولین بار که نام کردستان آمده است در زمان سلطان سنجر سلجوقی است و شامل ناحیهای از همدان، دینور، کرماشان، سنه، ایلام، شهر زور و خفتیه در زاپ میباشد. که مرکزیت آن شهرستان بهار در همدان بود. امروز همه بهخوبی میدانند که سرزمین کردستان از کنارههای دریای مدیترانه شهر عفرین تا آمد (دیاربکر)، ماکو تا لرستان و بختیاری ادامه دارد. اظهارات روحانی در ارومیه مبنی بر اختصاص کرسی زبان ترکی در دانشگاه ارومیه و کرسی زبان کردی در دانشگاه سنندج حاوی پیام مهمی برای کردها است. روحانی ادامه دهنده همان سیاست پیشین اسلاف خود است و آن مینیمانیزه سرزمین کردها و هویت وجودی کردها به استان کردستان است. سیاستی که کردها را تنها به سنه (استان کردستان) تقلیل میدهد. حکام ایران با این سیاست همواره خواستهاند با کوچک کردن سرزمین کردها در شرق کردستان (روژهلات) به استان سنه، مانع از همگرایی کردها، و ایجاد جبههای برای خواستهها و مطالبات دمکراتیکشان باشد. و درعین حال سیاست مهندسی فرهنگی و آسیمیلاسیون خود را به پیش ببرند.
برخورد خشونتآمیز با مطالبات دمکراتیک کرماشانیان اصرار بر ادامه سیاست خفقان و سرکوب است
برخورد خشونتآمیز با جوانان کرماشانی که با لباس کردی در مراسم تبلیغاتی روحانی شرکت کردند و مطالبات خود به زبان کردی بیان کردند، این پیام را میرساند که حکومت میخواهد با سرکوب و آسیمیلاسیون (همگونسازی) بازهم به سیاستهای تخریبی در بزرگترین شهر کردنشین ادامه دهد. حاکمیت میخواهد بازهم به سیاست تحقیر کردها و آسیمیلاسیون در کرماشان را ادامه دهد. و هویت کردی بزرگترین شهر کردنشین را منکر شود. حاکمیت باید به خوبی بداند که هرچقدر بر سیاستهای فشار خود اصرار بورزد مقاومت از طرف مردم بیشتر میشود. جمهوری اسلامی باید آگاه باشد کرماشان بزرگترین شهر کردنشین است و به مثابه آمد (دیاربکر) برای کردهاست این را نیز به خوبی با حمایت از کوبانی و حزب دمکراتیک خلقها "ه.د.پ" نشان داده است. همانطور که ترکیه نتوانست جلوی جنبش آزادی بخش خلق کرد را در باکور کردستان به خصوص استان "آمد" به عنوان مرکز مقاومت را بگیرد، حاکمیت ایران نیز نمیتواند با موج خودآگاهی در کرماشان و خواستهها و مطالبات دمکراتیکشان مبارزه کند.
روحانی در پی تفرقه میان کردها و ترکها در ارومیه است
روحانی با اعلام اینکه در دانشگاه ارومیه کرسی زبان ترکی اختصاص میدهد این را بیان میکند که حقوق کردها در ارومیه را نادیده میگیرد و خواهان اینست که کردها و آذریها در دام سیاستهای فاشیستی او قرار بگیرند. ارومیه سرزمین چند ملیتی و شامل کرد، آذری، ارمنی، آشوری است. روحانی با بیان اینکه که کرسی زبان ترکی به ارومیه میدهد، دوستدار آذری ها نیست بلکه خواهان اینست که در ارومیه فتنه و اختلاف ایجاد کند و به سیاستهای کهنهپرستی و فاشیستی حکومت جمهوری اسلامی ادامه دهد تا با ایجاد درگیری و تفرقه میان خلقهای ارومیه مانع از ابراز خواستههای و مطالبات دمکراتیکشان شود.
روحانی راست میگوید، نمیخواهد کرد و آذری باشد
این بخشی از سخنان روحانی در ارومیه است: "ما نمیخواهیم فارس و ترک باشد. نمیخواهیم ترک و کرد باشد. ما ایران متحد میخواهیم". ولی ایرانی واحد به چه بهایی؟ نابودی هویت ملتها و خلقهای ایران؟ سرکوب خواستههای دمکراتیک خلقهای ایران برای ایجاد سیستم فاشیستی دولتـ ملت که تنها به فکر یکزبان، یکفرهنگ، یکپرچم و یکیکهای فاشیستی است. و برای ایجاد آن باید دست به نابودی خلقها و ملتهای دیگر بزند.
انجام سخن
زمانه سخنان عوام فریبانه، سیاستهای سرکوب خلقها و آسیملاسیون در کردستان به خصوص در کرماشان، ایلام و لرستان به پایان رسیده است. دیگر نمیتوان با تفرقه مذهبی و زبانی از اتحاد کردها جلوگیری کرد. امروزه در صفوف حرکت آزادی بخش خلق کرد از کرمانج و سوران گرفته تا کلهر، فیلی، لر، لک و با مذاهب شیعه، یارسان، اهل سنت جای گرفتهاند و خلق کرد از ماکو تا لرستان و بختیاری به خودآگاهی رسیدهاند و تسلیم سیاستهای تفرقهانگیز نظام دولتـ ملت نمیشوند. حاکمیت ایران بهتر است بجای تأکید بر کهنهپرستی، سیاستهای مینیمانیزه کردن کردستان، آسیملاسیون، مهندسی فرهنگی و تفرقه میان خلقهای ایران به مطالبات و خواستههای دمکراتیک خلقها ایران به ویژه خلق کرد گوش فرا دهد و با به کارگیری نقشه راه جامعه دمکراتیک و آزاد روژهلات کردستان (کودار)، به مطالبات و خواستههای خلقهای ایران پاسخ مثبت دهد و راه برای گذار به دمکراسی و تغییرات دمکراتیک برای ایجاد ایرانی دمکراتیک و آزاد را در پیشبگیرد.