شروین مظلوم: خلق کرد غیر از آزادی به‌چیز دیگری نمی‌اندیشد

اعتصابات گسترده زندانیان سیاسی ترکیه در حالی پس از ۶۴ روز با درخواست ک.ج.ک از زندانیان ‍ایان یافت که واکنش‌ها به این اعتصابات هم‌چنان ادامه دارد. شروین مظلوم عضو مجلس پژاک در گفتگویی با خبرگزاری فرات به این...

اعتصابات گسترده زندانیان سیاسی ترکیه در حالی پس از ۶۴ روز با درخواست ک.ج.ک از زندانیان ‍ایان یافت که واکنش‌ها به این اعتصابات هم‌چنان ادامه دارد. شروین مظلوم عضو مجلس پژاک در گفتگویی با خبرگزاری فرات به این موضوع پرداخته است. متن کامل مصاحبه فرات با شروین مظلوم به شرح ذیل است:

- در روزهای گذشته شاهد پایان اعتصاب غذای بیش از ۳۰۰ زندانی سیاسی کرد در زندان‌های ترکیه بودیم. به‌نظر شما چه موضوعی باعث می‌شود تا چنین اعتصابات کم‌نظیری در جهان شکل بگیرد؟

 

شروین مظلوم: اعتصاب غذای بزرگی به پیشاهنگی زندانیان سیاسی کُرد و فعالین راه آزادی در زندان‌های ترکیه آغاز شده است. فرهنگ مقاومت در باکور کردستان و زندان‌های ترکیه دارای پیشینه تاریخی ارزشمندی است. این فرهنگ پیشتر توسط کسانی همچون شهید مظلوم دوغان و رفقای شهید همراه وی نظیر کمال پیر، علی چیچک، سکینه جانسز و سما یوجه آغاز گردیده است. بدون‌شک با پیشاهنگی دلیرانه این شهدا بود که چنین فرهنگی زاده شد. می‌توان گفت که حملات دولت ترکیه به خصوص در زندان‌ها علیه زندانیان سیاسی و فعالین راه آزادی کردستان دارای تاریخچه‌ای طولانی در باکور کردستان است.  دولت از دیرزمان با این فرهنگ مقاومت که توسط رهبران و مبارزان ملت کُرد در پیش گرفته شده بود مواجه بوده‌اند. دولت ترکیه در برابر مقاومت های زندانیان سیاسی در حصر با اتخاذ مواضع غیرانسانی نظیر شکنجه و آزار، ابرام خود را دال بر تخاصم و دشمنی علیه حقوق اساسی ملت کُرد اعلام کرده و در همین راستا در برابر اراده آزاد ملت کُرد در باکور کُردستان سال‌هاست که در حال جنگ است. برای مثال می‌توان به مقاومت‌های اخیر ملت کُرد در باکور کُردستان اشاره داشت. باید به این مورد اذعان داشت که دولت ترکیه با شکست در برابر مقاومت خلق کُرد در شهرهای مختلف در پی این است که به هر طریقی که امکان دارد، اراده ملت کرد را نادیده گرفته و نفی نماید با این هدف که بتواند تمامی ملت کرد را به تسلیمیت بکشاند. در طول تاریخ کُردستان و در برهه‌های مختلف آن، دولت ترکیه با اتخاذ رویکردهای خصمانه و دشمنی با خلق کُرد به‌صورت مستمر جنایت‌های مهیبی را در قالب نسل کُشی و جنگ های متعدد علیه این ملت به راه انداخته است. به طوری که بخش اعظمی از جنبش‌های کُردی در باکور کردستان را سرکوب کرده است. در مقابل این اقدامات ددمنشانه دولت ترکیه در برابر ملت کُرد، فرهنگ نوینی مقاومت در کُردستان پدید آمده که صاحبان آن یعنی کردهای آزاد تنها به پیروزی می‌اندیشند. شخصیتی که از ماحصل این فرهنگ شکل گرفته با تکیه بر نیروی ذاتی خویش به مقاومت می‌پردازد و جز به آزادی به مقوله‌ی دیگری نمی‌اندیشد. آری این طرز تلقی از زاده‌ی فکر و ذهن رهبر آپو بود، که توانست چنین موج مقاومتی را در زندان ها پدید آورد.

 

- شکستن انزوای تحمیلی بر رهبر خلق کرد عبدالله اوجالان، در صدر خواسته‌های این زندانیان سیاسی می‌آید و مشاهده می‌شود که این زندانیان باوجود افزایش فشارها، موضوع رفع انزوا بر رهبر خلق کرد را بر هر موضوع دیگری ترجیح می‌دهند. به‌نظر شما، این موضوع چه چیزی را اثبات می‌کند؟

 

شروین مظلوم: شکستن انزوای تحمیلی بر رهبر آپو یکی از دلایل اصلی آغاز این اعتصاب غذا توسط زندانیان سیاسی  است. علی‌رغم وجود شرایط سخت زندان و انزوایی که بر آنان تحمیل می شود باز از میان خواسته‌های خود، بیشتر از سایر مطالبات بر آزادی رهبر آپو به‌عنوان دغدغه‌ اصلی اصرار می‌ورزند. رهبر آپو به‌مثابه رهبری با اندیشه‌ای عظیم توانست ملت کُرد را از ورطه نابودی نجات دهد و حقیقت وجودی این ملت را به خویش اثبات کند و از بردگی برهاند. به طوری که موجودیت امروزی ملت کُرد را بایستی در گرو فلسفه‌ آزادی‌خواهانه‌ی رهبر آپو جست. رهبر آپو بخش قابل توجهی از حیات خود را در انزوا و زندان سپری کرده است به‌همین دلیل اندیشه و خط‌مشی وی راه آزادی ملت کُرد و ملت های خاورمیانه و جهان به حساب می‌آید.

 

- باوجود فشارهای داخلی و خارجی‌ای که بر حزب حاکم ترکیه (آ.ک.پ) وارد می‌شود، چرا این حزب هم‌چنان بر مواضع خود اصرار می‌ورزد و خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان را عملی نمی‌کند؟

 

شروین مظلوم: در واقع باید گفت که در کنار فشارهای وارده بر زندانیان سیاسی کُرد در زندان‌های ترکیه یکی از خواسته‌های آنان اجرای قانون و احقاق حقوق پایمال شده‌شان است، زیرا تمامی این زندانیان در شرایطی فاقد حقوق قانونی مربوط به زندانیان بسر می برند. به‌طوری که هیچ قانونی برای آنان نه به اجرا در می آید و نه هیچ حقوقی برایشان در نظر گرفته می شود. حزب عدالت و توسعه در مقام حاکمیت و دولت ترکیه می‌خواهد با ایجاد چنین شرایطی واپسین روزهای حیات خویش را رقم بزند. فاشیسم نو شکل‌گرفته  در شرایط امروزین خود اشاره‌ای است به این که دولت ترکیه در حال نزع سیاسی است رقم خوردن شکست‌های آتیه امری محتوم خواهدبود. آکپارتی در حال حاضر قصد احیای امپراطوری گذشته‌ عثمانی را در سر می‌پروراند. و جامه‌ عمل پوشانیدن به آن را از رهگذر نابودی فرهنگ‌ها و ملت های موجود در جغرافیای سرزمینی ترکیه می‌جوید. برای رسیدن به این هدف از هرگونه عمل ددشمنانه‌ای استفاده خواهد کرد. به‌همین دلیل می‌توان گفت که به غیر از وجود بی‌قانونی و فاشیسم تجلی نوع دیگری از رفتار را توسط این دولت ترکیه شاهد نخواهیم بود.

- جمعی از زندانیان سیاسی کُرد در زندان‌های ایران اعتصاب غذای خود را به‌منظور حمایت از زندانیان سیاسی کُرد در ترکیه اعلام کرده بودند. این موضوع نشانگر چیست؟

 

شروین مظلوم: اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در ایران و همچنین وجود چنین عمل عظیم و فداکارانه‌ای برای آزادی رهبر آپو و بازگرداندن حقوق زندانیان سیاسی ترکیه به صاحبانشان را می‌توان از نمونه‌های بارز فداکاری و مقاومت در برابر دشمن مشترک که همانا بیداد است، دانست. به‌طوری که می‌توان گفت زندانیان سیاسی زندان‌های ایران نمونه آشکار مبارزه با ظلم و انزوای تحمیلی بر رهبر آپو و ملت کُرد هستند. مقاومت شمال کُردستان امروزه از مرزها این کشور فراتر رفته است؛ به‌صورتی که مقاومت کسانی همچون مظلوم دوغان امروزه نمونه بارزی از راه شریف مقاومت و مبارزه برای آزادی است. در واقع دولت چه بخواهد و چه نخواهد شاهد به وقوع پیوستن چنین واقعه‌ای در روژهلات کُردستان است و در آینده کوتاهی مجبور به چاره‌یابی آن خواهد شد. دولت ایران با امنیتی قلمداد کردن جرم زندانیان سیاسی سعی در پایمال سازی حقوق آنان و همچنین عدم اجرای قانون دارد، زیرا این دولت به هیچ‌وجه خواهان قبول مطالبات زندانیان سیاسی کُرد نیست. دولت ایران باید بداند که امروز مقاومت باکور کُردستان در روژهلات این سرزمین نیز ادامه خواهد یافت زیرا مرزهای موجود و ترسیم شده توسط دولت‌ها در کُردستان فاقد مشروعیت گشته است.

 

- آیا این اعتصاب غذا  در  روژهلات کردستان می‌تواند حامل پیامی به جمهوری اسلامی تلقی گردد؟

 

شروین مظلوم: دولت ایران چه بخواهد و چه نخواهد باید موجودیت زندانی سیاسی را در ایران قبول کند و با این واقعیت که برایش نه چندان آسان است و تلخ نیز خواهد آمد، می‌باید روبرو شود. و جهت رویارویی با آن باید به‌دنبال راه‌کارهایی ناظر به چاره‌یابی باشد. و بر این واقعیت هم واقف باشد که ایران کنونی فاقد مسائل و معضلات انباشته‌شده‌ سیاسی نیست. اگر دولت ایران مشکلاتی نظیر مسائل مربوط حوزه‌ زنان، جوانان، جامعه و دیگر خلق‌های ایران را چاره‌یابی نکند و به‌صورت متخاصم با آنان برخورد نماید و آنان را دارای حیات و هویت سیاسی خودبسنده نبیند، بی‌گمان در آینده‌ای نه چندان دور دچار مشکلات و ضعف‌های بسیاری در بعد ساختاری‌ـ‌ داخلی خود خواهد شد؛ در صورت وقوع چنین رویدادی ناگزیر از نابودی خواهد بود. این امر با حضور نیروها و جریانات آزادیخواه در صحنه سیاسی و اجتماعی ایران امروز چندان دور از ذهن نخواهد بود. در واقع می‌توان گفت که اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در روژهلات کردستان به موازات داشتن پیام برای دولت ترکیه پیامی برای دولت ایران  جهت چاره‌یابی مسائل مربوط به اوضاع زندانیان سیاسی کُرد نیز دارد. تغییر نگرش حاکمیت در ارتباط با این مسئله از اهم این پیام‌ها است؛ به‌همین دلیل است که می‌بایست دولت ایران این پیام را بسیار جدی بگیرد و از تجربیات دولت ترکیه درس بگیرد و بداند که عدم چاره‌یابی این مسئله می‌تواند نتایج پیش‌بینی نشده‌ای را برایش رقم بزند.

 

- آیا "مقاومت زندان" می‌تواند پایه‌های یک حاکمیت مانند رژیم ایران و رژیم ترکیه را به لرزه درآورد یا این‌چنین حاکمیت‌‌هایی می‌توانند خود را در برابر چنین موج‌های نوینی از مقاومت، محفوظ بدانند؟

شروین مظلوم: اگر دعوی حقوقی و قانونی زندانیان سیاسی کُرد مورد قبول واقع نشود و کشورهای ترکیه و ایران بر مواضع خود اصرار ورزند، بی‌گمان روبروی موج شدیدی از جنبش‌های اعتراضی در تقابل با خودشان خواهند شد. در این صورت پایه‌ها و ساختارهای حکومتی دولت ایران و ترکیه به خطر خواهد افتاد. دولت ترکیه تا دیروز شاهد اعتصاب غذی زندانیان سیاسی در بیشتر از سی زندان بود و تحت فشار سیاسی شدیدی قرار دارد. نیروی مقاومت‌گر درون زندان را باید نیروی مدافع حقوق ملت کُرد نامید. چنانچه که دولت‌های ترکیه و ایران قادر به چاره‌یابی این مسئله نباشند، بی‌گمان با سیل عظیم مخالفت و اعتراض ملت‌ها مواجه خواهند شد. مقاومت و دفاع از خود، از حقوق اساسی هر انسانی است. به طوری که نمی‌توان آن را تنها در قالب مبارزه‌ی مسلحانه نیز خلاصه کرد؛ مسئله مقاومت و دفاع از خود به معنای دفاع از اراده آزاد ملت کُرد است. باید بر این مسئله واقف بود که خواسته‌ها و مطالبات زندانیان سیاسی در ایران و ترکیه مقاومتی انسانی و شرافتمندانه است که در برابر ظلم و با هدف دفاع از آزادی و کرامت انسانی است. می‌بایست هر انسانی که این ندا را می‌شنود، هر کجای دنیا که باشد و در هر موقعیتی قرار داشته باشد، باید پیام این زندانیان را درک کرده و برای اعتلای اهداف آن تلاش نماید. همچنین ملت کُرد می‌بایست در روژهلات کردستان با هدف هم‌راهی با صاحبان این دغدغه وارد عمل شده و از این مقاومت دلیرانه صیانت به عمل آورد.