بر اساس گزارشات مرکز دولتی آمار ایران در سال ۹۵، استان کرماشان با ۲۲ درصد بالاترین نرخ بیکاری را در کل کشور ایران دارد. همین مرکز، نرخ بیکاری در استان ایلام در سال ٩٤ را ١٢ درصد اعلام کردە بود و این در حالیست کە نمایندە این شهر در مجلس شورای اسلامی نرخ بیکاری شهر خود را ٤٠ درصد اعلام کردە است. خود مرکز آمار اذعان کردە است کە نرخ بیکاری سال جاری نسبت بە سال گذشتە (١٣٩٤) افزایش یافتە است. بنابراین نرخ بیکاری واقعی در استانهای زاگرسنشین را باید ٢ و یا حتی ٣ برابر آمارهای دولتی دانست.
هرچند رژیم جمهوری اسلامی از اعلام آمار واقعی بیکاری و جمعیت شهرهای کردنشین خودداری میکند اما باز هم گزارشات آماری سالانە، نشان میدهند کە استان کرماشان بالاترین آمار بیکاری را در کل کشور ایران دارد. بر اساس گزارشات رسمی آمار بیکاری در این استان ۲۲ درصد است. مرکز آمار ایران افرادی را کە در طول هفتە تنها یک ساعت کار کنند، بیکار نمیداند. همچنین این مرکز لازم به ذکر است که آمار واقعی بسیار بالاتر از درصد اعلام شده میباشد. گزارشهای غیررسمی، آمار واقعی بیکاری را بیش از دو و در مواردی در میان خلق کرد سە برابر آمار سازمانهای دولتی میدانند.
بر اساس آخرین گزارشات مرکز آمار ایران، استان کرماشان یک ملیون و ۹۵۲ هزار و ۴۳۴ نفر جمعیت و شهر کرماشان با یک ملیون و ٨۳ هزار و ٨۳۳ نفر جمعیت، نهمین شهر پر جمعیت در ایران و بزرگترین کلانشهر روژهلات کردستان میباشد. اما باز هم باید یادآور شویم که آمار واقعی جمعیت شهرهای کردنشین بسیار بالاتر از آمار اعلام شده میباشد و رژیم جمهوری اسلامی در طول چهار دهه حکومت خود همیشه آمار جمعیتی شهرهای کردنشین را کمتر از مقدار واقعی اعلام کرده است.
آمار بسیار بالای بیکاری در استان کرماشان قابل تامل است. استان کرماشان از لحاظ شرایط کشاورزی، بسیار حاصلخیز و دارای دشتهای پهناور و حاصلخیز، منابع معدنی بسیار، جاذبههای تاریخی و گردشگری و منابع نفتی و پتروشیمی و مرز مشترک با باشور کردستان [کشور عراق] است. کرماشان علیرغم دارابودن این شرایط استثنایی، بالاترین آمار بیکاری کل کشور ایران را دارد.
مسئله قابل توجه نگاه ویژە کاملا امنیتی رژیم جمهوری اسلامی به استان کرماشان است. این استان بزرگترین شهر کردنشین روژهلات کردستان است. ترکیب فرهنگی و آیینی مردم کرماشان برخلاف سایر مناطق کردنشین روژهلات موزاییکی است از فرهنگهای روژهلات کردستان. بەویژە کە در این استان مسلمانان علوی [علیالهی]، یارسانها و دیگر آیینها هم وجود دارند. همین امر باعث نگاه ویژه [منفی] رژیم جمهوری اسلامی به این استان شده است.
رژیم جمهوری اسلامی تمام تلاش خود را در جهت بیگانە نمودن استان کرماشان از سایر مناطق کردنشین و نابودی فرهنگ کردی مردم منطقه و ذوب آنها در میان فرهنگ وارداتی فارسی نموده است و با انکار خودویژگیهای ساکنان این منطقە، سعی در جذب و ذوب خلق کرد در این استان روژهلات نمودە و بە این سیاست ادامە میدهد.
یکی از سیاستهای به کار گرفته شده رژیم جمهوری اسلامی ایران گسترش فقر و بیکاری [گرسنە نمودن جامعە – بیواقتدار] مردم کرماشان در راستای پذیرش هویت دولتی رژیم ایران است. این سیاست کە جذب اعضای جامعە و نابودی هویت خلقی آنان را دربر میگیرد، در میان مردم کرماشان در طول چهار دهه، مهمترین هدف جمهوری اسلامی ایران بودە است. آمار نظامیان کرماشانی که در ارگانهای مختلف رژیم ایران بە کار مشغولند، برخلاف سایر مناطق کردنشین بسیار بالاست و از اصلیترین دلایل آن میتوان بە فقر و بیکاری مردم منطقه اشارە نمود.
رژیم جمهوری اسلامی از این سیاست خود به چند شیوه سود میبرد. از یکسو با جذب افرادی کە با سیاست گرسنگی ارادە آنان را تضعیف کردە است، ساکنان کرماشان را هر چە بیشتر بە خود وابستە مینماید و از سوی دیگر رژیم جمهوری اسلامی از همین نظامیانی کە سیاست بیواقتدار بر آنان تحمیل شدە، بر علیه مردم سایر مناطق کردنشین استفاده میکند. جمهوری اسلامی ایران همیشه سعی نموده است تا در سایر مناطق کردنشین از نظامیان کرماشانی برای سرکوب ساکنان استفاده نماید و از این طریق باعث جدایی مردم کرماشان و ترویج نفاق و کینە میان مردم کردنشین سایر مناطق و کرماشانیها شده است.
دیگر استانهای روژهلات کردستان وضعیت بهتری از کرماشان ندارند. با وجود اینکە بیش از نیمی از کل اقتصاد کشور ایران از کشاورزی، منابع آبی، منابع سوختی و معادن از روژهلات کردستان (استانهای اورمیە، سنە، کرماشان، همدان، ایلام، لرستان و بخشی از خوزستان) تغدیە میکند، تنها دستاورد رژیم جمهوری اسلامی نفی هویت سیاسی و فرهنگی خلق کرد و تدوام استراتژی تاراج زاگرس است و در این رابطە از هیچ تلاشی دریغ نکردە است. کردهای ساکن در روژهلات کردستان با شدیدترین نوع نابودی در میان دولتهای استثمارگر کردستان روبرو بودەاند. این واقعیت نقطە مشترک سیاستهای عملکردی تمام رؤسای جمهور رژیم اسلامی ایران و کابینەهای وزاری آنان در چهل سال اخیر بودە است.